واژه‌نامهٔ قرآن · پذیرفته‌شده

ءَادَم / آدَم

ادام( انسانِ برآمده از زمین)

نام خاص آدم، که در اشکال املایی قرآنی آن به عنوان انسان مشتق از زمین ترجمه شده است.

دامنهٔ واژگانی

دامنه: مدخل واژگانی · کاربردها: 25

ریشه‌ها: أدم

مدخل‌های واژگانی: آدم

صورت‌ها: ءَادَمَ · ـَٔادَمُ · ءَادَمُ

نمونه‌های کاربرد (نمایش 10 از 25)

کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده می‌شود: 10 مورد نخست از 25 مورد. این مجموعه به‌عنوان پیش‌نمایشی فشرده و مبتنی بر جایگاه ارائه شده است و شواهد آن قوی‌تر از شواهد 15 کاربرد نمایش‌داده‌نشده رتبه‌بندی نشده است.

2:31

وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلْأَسْمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ فَقَالَ أَنۢبِـُٔونِى بِأَسْمَآءِ هَٰٓؤُلَآءِ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

2:33

قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئْهُم بِأَسْمَآئِهِمْ فَلَمَّآ أَنۢبَأَهُم بِأَسْمَآئِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ غَيْبَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ

2:34

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ

2:35

وَقُلْنَا يَٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ

2:37

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

3:33

إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحًا وَءَالَ إِبْرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمْرَٰنَ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ

3:59

إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

5:27

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ٱبْنَىْ ءَادَمَ بِٱلْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ ٱلْـَٔاخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلْمُتَّقِينَ

7:11

وَلَقَدْ خَلَقْنَٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ

7:19

وَيَٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ

نام‌گذاری میان‌متنیِ متون مقدس

وهی ' انسانِ برآمده از زمین'?

پیدایش کلمات عبری انسان و زمین را در کنار یکدیگر قرار می دهد، سپس همان کلمه را از نوع بشر به نام فردی آدم تبدیل می کند.

پیدایش 1:25 میان אֶרֶץ (ʾereṣ)، یعنی سرزمین یا زمین گسترده‌تر، و אֲדָמָה (ʾădāmāh)، یعنی زمین مادی یا خاک، تمایز می‌گذارد. در آن از חַיַּת הָאָרֶץ، جانور سرزمین، و רֶמֶשׂ הָאֲדָמָה، خزندهٔ زمین، سخن گفته می‌شود. پیشوند הָ (ha-) حرف تعریف معین است.

پیدایش: پیدایش2:7سپس هودام (هادام، انسان) را در کنار هادام (هادام، زمین) قرار می دهد: انسان به عنوان گرد و غبار از زمین شکل می گیرد. این ترکیب باعث می شود که بازی کلمات انسانی به بخشی از متن خود تبدیل شود.

در کتاب پیدایش، کتاب پیدایش به عنوان کتاب مقدّس نوشته شده است.1:26-27آدم به صورت اول به انسان یا بشریت اشاره می کند که به طور صریح مرد و زن آفریده شده است. همان کلمه بعداً به عنوان نام فرد عمل می کند. بنابراین آدم (انسان ناشی از خاک) نام مناسب را حفظ می کند و در عین حال این معنای گسترده ای از کتاب مقدس را حفظ می کند.

این یک استدلال نامگذاری متقابل است، نه شواهد داخلی قرآن که نشان می دهد عربی آدم از عبرانی اَدَمَة مشتق شده است. همچنین این موضوع تاریخی را که آیا کلمات عبرانی از یکدیگر گرفته شده اند یا ریشه های قدیمی تری دارند، به طور جداگانه حل نمی کند.

منابع متن اصلی