إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا
واژهنامهٔ قرآن · پیشنویس
مِزَاج واژه جزء آمیخته
مخلوط
ماده ای که به عنوان یکی از اجزای آن در نوشیدنی مخلوط شده است.
دامنهٔ واژگانی
دامنه: واحد معنایی · کاربردها: 3
ریشهها: مزج
مدخلهای واژگانی: مزاج
صورتها: مِزَاجُ
نمونههای کاربرد (نمایش 3 از 3)
کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده میشود؛ تعداد: 3.
وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ
جاهایی که معناهای دیگر کارایی ندارند
کافور
76:17
وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا
گزینهٔ دیگر: کوپ وهوسِ کافور بود زنجبیل
برگردان پژوهشی: کوپ وهوسِ ادمیکسچر بود زنجبیل
بند موازی صریحاً زنجبیل را در شکاف ماده متغیر قرار می دهد، بنابراین مِزَاج نمی تواند به خودی خود به معنای کافور باشد.