أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِى ٱلسَّمَآءِ
واژهنامهٔ قرآن · پیشنویس
أصل
پایه
نقطه پایک ای که چیزی از آن ایستاده و گسترش می یابد.
دامنهٔ واژگانی
دامنه: مجموعهٔ گزینششدهٔ بخشها · کاربردها: 3
ریشهها: أصل
مدخلهای واژگانی: أصل
صورتها: أَصْلُ · أَصْلِ · أُصُولِ
نمونههای کاربرد (نمایش 3 از 3)
کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده میشود؛ تعداد: 3.
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ
مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ ٱللَّهِ وَلِيُخْزِىَ ٱلْفَٰسِقِينَ
چرا این معنا انتخاب شد
همه ده رخداد در یک صفحه محدود بررسی شدند. سه بخش أصل پایه ثابت درخت، پایه آتش و پایه های درخت ایستاده را نشان می دهند. هفت بخش أصيل زمانی هستند: اشکال مفرد دارای ویژگی زمان هستند و اشکال جمع با صبح جفت می شوند. این تقابل زمانی مکرر با یک پایه ساختاری در تضاد است، بنابراین مجموعه هفت بخش دقیق به عنوان یک برخورد واژگانی ثبت می شود.