واژه‌نامهٔ قرآن · پیش‌نویس

مُلِيم

قابل سرزنش

شرکت کننده فرم IV کسی را شناسایی می کند که رفتار او مقصر بوده است.

دامنهٔ واژگانی

دامنه: مجموعهٔ گزینش‌شدهٔ بخش‌ها · کاربردها: 2

ریشه‌ها: لوم

مدخل‌های واژگانی: مليم

صورت‌ها: مُلِيمٌ

نمونه‌های کاربرد (نمایش 2 از 2)

کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده می‌شود؛ تعداد: 2.

37:142

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

51:40

فَأَخَذْنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ

چرا این معنا انتخاب شد

تمام رخدادهای 14 در یک صفحه محدود بررسی شدند و هیچ کاندیدای فشرده یا بخش محافظت شده وجود نداشت. قرآن 14:22 عمل فرم اول را از طریق تضاد میان سرزنش گوینده و سرزنش خود تثبیت می کند؛ 5:54 اسم عمل را کنار شرکت کننده فعال خود قرار می دهد. اسم مفعول به طور مداوم کسی را که سرزنش شده نشان می دهد، فرم چهارم کسی را که مقصر شناخته شده نشان می دهد، فرم ششم تقصیر را متقابل تقسیم می کند و صفت فشرده توصیف کننده سرزنش کننده مداوم است. هیچ تناقض معنایی حساس به شاهد یا حل نشده باقی نمانده است.