واژه‌نامهٔ قرآن · پیش‌نویس

يَأْمُرَ

فرمان

صورت مضارع التزامیِ فعالِ سوم‌شخصِ مذکرِ مفردِ I أمر: فرمان دهد.

دامنهٔ واژگانی

دامنه: مجموعهٔ گزینش‌شدهٔ بخش‌ها · کاربردها: 1

ریشه‌ها: أمر

مدخل‌های واژگانی: أمر

صورت‌ها: يَأْمُرَ

نمونه‌های کاربرد (نمایش 1 از 1)

کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده می‌شود؛ تعداد: 1.

3:80

وَلَا يَأْمُرَكُمْ أَن تَتَّخِذُوا۟ ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ أَرْبَابًا أَيَأْمُرُكُم بِٱلْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ