نُسَبِّح

ستایش

2:30

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّى جَاعِلٌ فِى ٱلْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوٓا۟ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ ٱلدِّمَآءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ

گزینهٔ دیگر: درحالی‌که ما پرایسِ با شما پرایسِ

برگردان پژوهشی: در حالی که با ستایش تو، تو را فراتر از هر حد اعلام می‌کنیم

این ساختار نُسَبِّحُ را در M002A030W020S02 کنار اسم مستقل حَمْد قرار می‌دهد. ترجمهٔ هر دو به ستایش، تمایز واژگانی آیه را از میان می‌برد و ستایش با ستایش تو می‌سازد؛ ما او را فراتر از هر حد اعلام می‌کنیم هم دستور اول‌شخص جمع و هم سهم جداگانهٔ دو واژه را حفظ می‌کند.