واژه‌نامهٔ قرآن · پیش‌نویس

زَوَال

خروج

اسم لفظی نشان دهنده پایان یک حالت دنیوی استوار از طریق خروج یا حذف است.

دامنهٔ واژگانی

دامنه: مجموعهٔ گزینش‌شدهٔ بخش‌ها · کاربردها: 1

ریشه‌ها: زول

مدخل‌های واژگانی: زوال

صورت‌ها: زَوَالٍ

نمونه‌های کاربرد (نمایش 1 از 1)

کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده می‌شود؛ تعداد: 1.

14:44

وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ ٱلْعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ رَبَّنَآ أَخِّرْنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَ أَوَلَمْ تَكُونُوٓا۟ أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ

چرا این معنا انتخاب شد

هر چهار رخداد خانوادگی در یک صفحه محدود بررسی شدند؛ هر رویداد یک هدف منجمد است و هیچ رکورد محافظت شده یا کاندیدای فشرده ای ندارد. اسم فعلی در 14:44 انحراف از ثبات دنیوی را نفی می کند. افعال شکل اول کوه ها، آسمان ها و زمین را به عنوان افرادی که ممکن است از موقعیت تعیین شده خود حرکت کنند، نشان می دهند؛ زمان، خلق، شخص، جنسیت، توافق دوگانه و بندهای پیشگیری از نظر مورفولوژیکی تشکیل می شوند. جابجایی فیزیکی و پایان یک وضعیت تثبیت شده، کاربردهای زمینه ای خروج هستند، نه تناقضات درونی قرآن. هیچ بار خواندن هم تراز یا مشکلی حل نشده باقی نمانده است.