واژه‌نامهٔ قرآن · پیش‌نویس

وَصْف

توضیحات

اسم لفظی بیانگر خصوصیات ادعایی است که به گویندگان آن پاداش داده می شود.

دامنهٔ واژگانی

دامنه: مجموعهٔ گزینش‌شدهٔ بخش‌ها · کاربردها: 1

ریشه‌ها: وصف

مدخل‌های واژگانی: وصف

صورت‌ها: وَصْفَ

نمونه‌های کاربرد (نمایش 1 از 1)

کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده می‌شود؛ تعداد: 1.

6:139

وَقَالُوا۟ مَا فِى بُطُونِ هَٰذِهِ ٱلْأَنْعَٰمِ خَالِصَةٌ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِنَا وَإِن يَكُن مَّيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَآءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

چرا این معنا انتخاب شد

تمام رخدادهای خانوادگی 14 در یک صفحه محدود بررسی شدند؛ هر رویداد یک هدف منجمد است و هیچ رکورد محافظت شده یا کاندیدای فشرده ای ندارد. شکل I افعال ناقص را تشکیل می دهند: شخص، عدد، جنسیت و حالت استعاری؛ اسم فعلی عمل یا حاصل ضرب شخصیت پردازی را تشکیل می دهد. اشیای الهیاتی بازنمایی زمینه ای را دعوت می کنند، روایت های معمولی مورد مناقشه توصیف می شوند و زبان های صریح تولید کلامی دروغ را برجسته می سازند. این ها کاربردهای زمینه ای هسته توصیف یک کلمه ای هستند، نه تناقضات درونی قرآن. هیچ بار خواندن هم تراز یا مشکلی حل نشده باقی نمانده است.