وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ إِلَىٰ شَيَٰطِينِهِمْ قَالُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ
واژهنامهٔ قرآن · پذیرفتهشده
ل ق ي
برخورد
یک عمل فضایی-رابطهای که در آن موجودی با شخص، چیز، وضعیت، مکان، سطح، رویداد یا جهت وارد رویارویی میشود. ریختشناسی تعیین میکند که هر کاربرد، رویارویی مستقیم، سببیت، دریافت، دوسویگی، یک مشارکتکننده یا جهت را نام میبرد.
دامنهٔ واژگانی
دامنه: ریشه · کاربردها: 146
ریشهها: لقي
مدخلهای واژگانی: ألقى · لقاء · لق · التقى · لقى · تلقى · ملاقوا · تلقاء · ملقي · يلاق · ملاقي · لاقي
صورتها: لِقَآءَ · أَلْقَىٰ · أَلْقَ · لِقَآءِ · أَلْقُ · أَلْقِ · أُلْقِىَ · أَلْقَيْ · ٱلْتَقَى · أَلْقَى · لَقِي · يَلْقَ · لِقَآئِ · لَقُ · مُّلَٰقُوا۟ · يُلْقُ · يُلْقِى · يُلَقَّىٰ · يُلَٰقُ · تُلْقُ · نُلْقِى · تِلْقَآءَ · تُلْقِىَ · مُّلْقُونَ · يُلْقَىٰٓ · أُلْقُ · أَلْقِيَ · مُلَٰقِي · تَلَقَّىٰٓ · مُّلَٰقُو · ٱلْتَقَ · تَلْقَ · أَلْقَىٰٓ · مُلْقِينَ · أُلْقِى · ٱلْتَقَيْ · تِلْقَآئِ · يَلْقَىٰ · تُلْقَىٰ · لَقِيَ · يُلْقِ · تَتَلَقَّىٰ · تَلَقَّ · يُلَقَّ · تُلَقَّى · لَٰقِي · لِّقَآئِ · تَّلَاقِ · يُلْقَىٰ · لِّقَآءِ · يَتَلَقَّى · مُتَلَقِّيَانِ · ءُلْقِىَ · يَلْتَقِيَ · مُلَٰقٍ · لَقَّىٰ · مُلْقِيَٰتِ · أَلْقَتْ
نمونههای کاربرد (نمایش 10 از 146)
کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده میشود: 10 مورد نخست از 146 مورد. این مجموعه بهعنوان پیشنمایشی فشرده و مبتنی بر جایگاه ارائه شده است و شواهد آن قویتر از شواهد 136 کاربرد نمایشدادهنشده رتبهبندی نشده است.
فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ
وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ قَالُوٓا۟ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا فَتَحَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَآجُّوكُم بِهِۦ عِندَ رَبِّكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
وَأَنفِقُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا تُلْقُوا۟ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى ٱلتَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ
نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا۟ حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ وَقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُمْ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلْجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّى وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّىٓ إِلَّا مَنِ ٱغْتَرَفَ غُرْفَةًۢ بِيَدِهِۦ فَشَرِبُوا۟ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ قَالُوا۟ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةًۢ بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ
قَدْ كَانَ لَكُمْ ءَايَةٌ فِى فِئَتَيْنِ ٱلْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَٰتِلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْىَ ٱلْعَيْنِ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِۦ مَن يَشَآءُ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُو۟لِى ٱلْأَبْصَٰرِ
ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَٰمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ
هَٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
استدلال واژگانی درونقرآنی
یک عمل در سراسر خانواده
این تغییر معنا بهوسیلهٔ بافت نیست. لقي یک عمل فضایی-رابطهای، یعنی رویارویی، را حفظ میکند و ریختشناسی تعیین میکند هر کاربرد چگونه نامیده شود.
عنصر ثابت، رویارویی است: یک مشارکتکننده یا موضوعِ منتقلشده با طرف مقابل، گیرنده، مقصد، سطح، وضعیت، رویداد یا جهت وارد تماس یا حضورِ عملی میشود. آیهٔ پیرامون مشارکتکنندگان و شرایط را مشخص میکند؛ آن رابطه را با معنای واژگانی تازهای جایگزین نمیکند.
ریختشناسی سویههای مختلف همان یک عمل را برجسته میکند. بابهای اول و سوم رویارویی را مستقیم نام میبرند. باب دوم چیزی را که با گیرنده وارد رویارویی میشود به او عرضه میکند. باب چهارم موضوعی را به رویارویی با مقصد میافکند. باب پنجم سویهٔ پذیرنده را دریافت مینامد. باب هشتم رویارویی دوسویه را نام میبرد و اسمهای فاعل مشارکتکنندگانِ رویارو، افکننده یا دریافتکننده را نامگذاری میکنند.
تفاوت ۲۷:۶ و ۲:۳۷ روش را آشکار میکند. در ۲۷:۶، باب دومِ مجهول تُلَقَّى مخاطب را کسی نشان میدهد که قرآن به او عرضه میشود. در ۲:۳۷، باب پنجمِ معلوم تَلَقَّى آدم را در حال دریافت کلمات نشان میدهد. شباهت ظاهری حروف مجوز یک معادل انگلیسیِ یکدست و تفکیکنشده نیست؛ باب و صدای دستوریِ ثبتشده تعیین میکنند کدام سوی رویارویی برجسته شود.
اسم تِلْقَاء جهت را نام میبرد؛ جهتی که رویارویی در آن قرار دارد. بنابراین حرکت یا حرف اضافه میتواند حرکت به سوی آن جهت یا مبدأ گرفتن از آن را برساند، بیآنکه «بهسوی»، «روبهرو» و «مطابق» به معناهای رقیب خودِ اسم تبدیل شوند.
منابع متن اصلی
- واژهنامهٔ پیکرهٔ عربی قرآنی: لقي فهرست ریشهٔ لقي