واژه‌نامهٔ قرآن · پذیرفته‌شده

الحروف المقطعة

لِتتِر-ِلِمِنتس تاوغت از راه پِن

آن ها «نامه های مرموز» نیستند. آن ها عناصر حروف از سیستم نوشتاری/قرائتی هستند که خدا به انسان ها آموخته است. آن ها پایه های اصلی وحی، نوشتن، خواندن، آموزش و شناخت انسانی هستند. این چیزی است که خدا در انجیل نوزادی توماس 6:10 از عیسی نقل می کند: گوش کن، معلم، و ترتیب اولین عنصر حرف را درک کن. دقت کنید که چگونه خطوط تیز و یک علامت میانی دارد: ضربه هایی که می بینید نوک تیز هستند، عبور می کنند، کنار هم قرار می گیرند، به سمت بیرون می روند، کشیده می شوند، بالا می روند، می رقصند، تابش می کنند، سه علامت، دو سر، همان شکل، همان ضخامت، همان نوع، اندازه گیری کننده ریسمان، تعادل، اندازه گیری برابر، تقسیم برابر. آلفا این ضربات را دارد. پس عیسی آلفا را به عنوان صدایی مرموز و بدون محتوای آموزشی نمی بیند. او آن را به عنوان یک عنصر ساختاریافته با τάξις / تاکسی ها — ترتیب، آرایش، دنباله، — در نظر می گیرد. κανόνες / کانون ها به معنای واقعی کلمه قوانین، میله ها، خطوط مستقیم و استانداردها هستند. این موضوع ارتباط قوی با ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِعَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ در کتاب عربی قرآنی، علامه در 96:4 «تعلیم یافته» و بل قلم را «با قلم» توصیف می کند، سپس 96:5 دوباره علامه الانسان ما لام یالام — یعنی «آنچه انسان نمی دانست را آموخت» را ذکر می کند.