وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَٰقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓا۟ إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
واژهنامهٔ قرآن · پذیرفتهشده
بَارِئ / نَبْرَأ
آنکه به هستی میآورد
سبب شدن که چیزی به وجود بیاید. اسم فاعل به صورت آنکه به هستی میآورد بیان میشود؛ فعل صرفشده، پدید آوردن را بیان میکند.
دامنهٔ واژگانی
دامنه: واحد معنایی · کاربردها: 4
ریشهها: برأ
مدخلهای واژگانی: بارئ · نبرأ
صورتها: بَارِئِ · نَّبْرَأَ · بَارِئُ
نمونههای کاربرد (نمایش 4 از 4)
کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده میشود؛ تعداد: 4.
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَٰقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓا۟ إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ إِلَّا فِى كِتَٰبٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَآ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌ
هُوَ ٱللَّهُ ٱلْخَٰلِقُ ٱلْبَارِئُ ٱلْمُصَوِّرُ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ
یادداشت پژوهشی
چرا این عبارتبندی
سبب شدن که چیزی به وجود بیاید.
این محدودهٔ پذیرفته فقط دو کاربردِ بَارِئ در 2:54، بَارِئ در 59:24 و نَبْرَأ در 57:22 را شامل میشود. اسم فاعل بر آنکه به هستی میآورد تمرکز دارد؛ صورت صرفشدهٔ اولشخص جمع «به هستی آوردن» ترجمه میشود. عبری کتاب مقدس ברא / בּוֹרֵא پشتیبانی تطبیقی برای زبانِ الهیِ به هستی آوردن فراهم میکند، اما به عنوان اثبات آفرینش از هیچ یا یک هستهٔ عربیِ سراسر-ریشهای تلقی نمیشود. مالکیت، اعراب، حرف تعریف، فاعل و مفعول همچنان جداگانه بازنمایی میشوند.
جایی که معناهای دیگر نارسا هستند: «جداکردن از سرزنش، وفاداری یا آسیب» بهتنهایی ساختِ بهوجودآوردن در 57:22 یا مشارکتکنندهٔ آفریننده در 2:54 و 59:24 را بیان نمیکند. این تمایزی واژگانی و محدود است، نه اثباتِ ناممکنبودنِ هر رابطهٔ تاریخی میان این کاربردها. «آفریدن» همچنان جایگزینی معتبر است و معنایی شکستخورده معرفی نمیشود. کارتهای قدیمیِ ناکامی که چند محدوده را در بر میگیرند، شواهد تاریخیاند، نه اثباتی برای این واحد چهارکاربردی.
هنوز باز: همهٔ ۲۷ کاربرد دیگر وضعیت پیشنویس و صاحبان موجودِ جداگانهٔ خود را حفظ میکنند؛ از جمله رهایی، قطع پیوند، معافیت، باب چهارمِ بازگردانندهٔ سلامت و بَرِيَّة در 98:6–7. مرجع مفعول مؤنث مفرد در 57:22، ریشهشناسی کل ریشه، آفرینش از هیچ و رابطهٔ دقیق با خالق و مصور در اینجا تعیین نمیشوند. شاهدهای همزهدارِ اسم جمع در 98:6–7 و مسئلهٔ صرفیِ جداگانهٔ 2:167 بدون تغییر میمانند.