واژه‌نامهٔ قرآن · پیش‌نویس

مَسْبُوق

پیشی گرفت

مفعول مفعول، عاملی را به گونه‌ای نشان می‌دهد که می‌توانستند از یکدیگر جلوتر باشند، تحت نفی صریح در هر دو رخداد.

دامنهٔ واژگانی

دامنه: مجموعهٔ گزینش‌شدهٔ بخش‌ها · کاربردها: 2

ریشه‌ها: سبق

مدخل‌های واژگانی: مسبوق

صورت‌ها: مَسْبُوقِينَ

نمونه‌های کاربرد (نمایش 2 از 2)

کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده می‌شود؛ تعداد: 2.

56:60

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

70:41

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

چرا این معنا انتخاب شد

تمام رخدادهای خانوادگی 37 در یک صفحه بررسی شدند و هیچ بخش محافظت شده یا کاندیدای فشرده وجود نداشت. قرآن 15:5 و 23:43 تقدم زمانی را در برابر دوره تعیین شده تثبیت می کند؛ 12:25 دو شرکت کننده را که به سمت در می دوند، لنگر می اندازد؛ 21:27 سخن گفتن پیش از خدا را نفی می کند؛ و 36:40 شب را از روز جلو می اندازد. همان هسته موقعیت قبلی شامل کلمات پیشین، مردم، اعمال، حرکت، فرار و چرخه های منظم است. هدف دقیق بر اساس مورفولوژی متناهی، متقابل، فشاری، غیرفعال و رویدادی تقسیم بندی شده است، بدون زمینه حساس به شاهد یا چالش حل نشده.