وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ ٱلدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لِى وَلْيُؤْمِنُوا۟ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
واژهنامهٔ قرآن · پیشنویس
جوب
پاسخ دهید
پاسخ یا اقدام به سمت تماس ، درخواست ، احضار یا سخنران.
دامنهٔ واژگانی
دامنه: مجموعهٔ گزینششدهٔ بخشها · کاربردها: 42
ریشهها: جوب
مدخلهای واژگانی: استجاب · أجيبت · جواب · مجيب
صورتها: يَسْتَجِيبُ · ٱسْتَجَبْ · ٱسْتَجَابُ · جَوَابَ · ٱسْتَجَابَ · ٱسْتَجِيبُ · أُجِيبُ · أُجِبْ · أُجِيبَت · مُّجِيبٌ · نُّجِبْ · تَسْتَجِيبُ · يُجِيبُ · أَجَبْ · مُجِيبُونَ · أَسْتَجِبْ · ٱسْتُجِيبَ · أَجِيبُ · يُجِبْ
نمونههای کاربرد (نمایش 10 از 42)
کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده میشود: 10 مورد نخست از 42 مورد. این مجموعه بهعنوان پیشنمایشی فشرده و مبتنی بر جایگاه ارائه شده است و شواهد آن قویتر از شواهد 32 کاربرد نمایشدادهنشده رتبهبندی نشده است.
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ ٱلدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لِى وَلْيُؤْمِنُوا۟ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
ٱلَّذِينَ ٱسْتَجَابُوا۟ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِ مِنۢ بَعْدِ مَآ أَصَابَهُمُ ٱلْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ مِنْهُمْ وَٱتَّقَوْا۟ أَجْرٌ عَظِيمٌ
فَٱسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّى لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَٰمِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ بَعْضُكُم مِّنۢ بَعْضٍ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ وَأُخْرِجُوا۟ مِن دِيَٰرِهِمْ وَأُوذُوا۟ فِى سَبِيلِى وَقَٰتَلُوا۟ وَقُتِلُوا۟ لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسْنُ ٱلثَّوَابِ
يَوْمَ يَجْمَعُ ٱللَّهُ ٱلرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَآ أُجِبْتُمْ قَالُوا۟ لَا عِلْمَ لَنَآ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلْغُيُوبِ
إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ ٱلَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَٱلْمَوْتَىٰ يَبْعَثُهُمُ ٱللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ
إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَٱدْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ
إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَٱسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّى مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ مُرْدِفِينَ
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱسْتَجِيبُوا۟ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ ٱلْمَرْءِ وَقَلْبِهِۦ وَأَنَّهُۥٓ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
چرا این معنا انتخاب شد
در 2:186، گزارهٔ باب IV که به دعوةِ فراخواننده پاسخ میدهد، با دستور باب X دنبال میشود که مردم به خدا پاسخ دهند و بدینسان یک رابطهٔ واحدِ فراخوان و پاسخ تثبیت میشود. اسمِ جواب و اسم فاعلِ مجيب آن هسته را حفظ میکنند. رخداد باب I در 89:9، در عوض، سنگ را در یک دره مفعول خود میگیرد و نمیتواند برگردانِ پاسخ را داشته باشد؛ بنابراین بهعنوان برخورد واژگانیِ دقیق جدا میشود.