واژه‌نامهٔ قرآن · پیش‌نویس

البُزُوغ

بالا آمدن

برای یک جسم آسمانی که از افق به نور مرئی بیرون می آید.

دامنهٔ واژگانی

دامنه: مجموعهٔ گزینش‌شدهٔ بخش‌ها · کاربردها: 2

ریشه‌ها: بزغ

مدخل‌های واژگانی: بازغ · بازغة

صورت‌ها: بَازِغًا · بَازِغَةً

نمونه‌های کاربرد (نمایش 2 از 2)

کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده می‌شود؛ تعداد: 2.

6:77

فَلَمَّا رَءَا ٱلْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَٰذَا رَبِّى فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ يَهْدِنِى رَبِّى لَأَكُونَنَّ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلضَّآلِّينَ

6:78

فَلَمَّا رَءَا ٱلشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَٰذَا رَبِّى هَٰذَآ أَكْبَرُ فَلَمَّآ أَفَلَتْ قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ

چرا این معنا انتخاب شد

هر دو رخداد بررسی شدند. اجزای فعال مذکر و مؤنث به ترتیب ماه و خورشید را در طلوع مرئی آنها توصیف می کنند که هر کدام بعداً با غروب متضاد هستند.