إِذْ يَتَلَقَّى ٱلْمُتَلَقِّيَانِ عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِيدٌ
واژهنامهٔ قرآن · پذیرفتهشده
مُتَلَقِّيَان
دو دریافتکننده
اسم فاعلِ مثنای باب پنجم: دو فاعل که آنچه به سویشان میآید دریافت میکنند.
دامنهٔ واژگانی
دامنه: مجموعهٔ گزینششدهٔ بخشها · کاربردها: 1
ریشهها: لقي
مدخلهای واژگانی: متلقيان
صورتها: مُتَلَقِّيَانِ
نمونههای کاربرد (نمایش 1 از 1)
کاربردهای درون دامنه به ترتیب قرآن نمایش داده میشود؛ تعداد: 1.
استدلال واژگانی درونقرآنی
یک عمل در سراسر خانواده
این تغییر معنا بهوسیلهٔ بافت نیست. لقي یک عمل فضایی-رابطهای، یعنی رویارویی، را حفظ میکند و ریختشناسی تعیین میکند هر کاربرد چگونه نامیده شود.
عنصر ثابت، رویارویی است: یک مشارکتکننده یا موضوعِ منتقلشده با طرف مقابل، گیرنده، مقصد، سطح، وضعیت، رویداد یا جهت وارد تماس یا حضورِ عملی میشود. آیهٔ پیرامون مشارکتکنندگان و شرایط را مشخص میکند؛ آن رابطه را با معنای واژگانی تازهای جایگزین نمیکند.
ریختشناسی سویههای مختلف همان یک عمل را برجسته میکند. بابهای اول و سوم رویارویی را مستقیم نام میبرند. باب دوم چیزی را که با گیرنده وارد رویارویی میشود به او عرضه میکند. باب چهارم موضوعی را به رویارویی با مقصد میافکند. باب پنجم سویهٔ پذیرنده را دریافت مینامد. باب هشتم رویارویی دوسویه را نام میبرد و اسمهای فاعل مشارکتکنندگانِ رویارو، افکننده یا دریافتکننده را نامگذاری میکنند.
تفاوت ۲۷:۶ و ۲:۳۷ روش را آشکار میکند. در ۲۷:۶، باب دومِ مجهول تُلَقَّى مخاطب را کسی نشان میدهد که قرآن به او عرضه میشود. در ۲:۳۷، باب پنجمِ معلوم تَلَقَّى آدم را در حال دریافت کلمات نشان میدهد. شباهت ظاهری حروف مجوز یک معادل انگلیسیِ یکدست و تفکیکنشده نیست؛ باب و صدای دستوریِ ثبتشده تعیین میکنند کدام سوی رویارویی برجسته شود.
اسم تِلْقَاء جهت را نام میبرد؛ جهتی که رویارویی در آن قرار دارد. بنابراین حرکت یا حرف اضافه میتواند حرکت به سوی آن جهت یا مبدأ گرفتن از آن را برساند، بیآنکه «بهسوی»، «روبهرو» و «مطابق» به معناهای رقیب خودِ اسم تبدیل شوند.
منابع متن اصلی
- واژهنامهٔ پیکرهٔ عربی قرآنی: لقي فهرست ریشهٔ لقي