رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ ٱلْوَهَّابُ
કુરઆન શબ્દાવલી · મુસદ્દો
وَهَبَ
આપવું ફરઈલય
ક્રિયાપદ વ્યક્તિ, ગુણવત્તા, દયા, સત્તા અથવા પોતાને મુક્તપણે આપવામાં આવેલી ભેટ તરીકે પ્રદાન કરે છે.
શાબ્દિક વ્યાપ
વ્યાપ: પસંદગીપૂર્વક ગોઠવેલો ખંડ-સમૂહ · પ્રયોગો: 22
શબ્દમૂળો: وهب
લેમાઓ: وهب
રૂપો: وَهَبْ · هَبْ · وَهَبَ · يَهَبُ · أَهَبَ · وَهَبَتْ
પ્રયોગનાં ઉદાહરણોની દર્શાવેલી સંખ્યા: 10; કુલ સંખ્યા: 22
કુરઆનના ક્રમમાં વ્યાપગત પ્રયોગોની શરૂઆતથી દર્શાવેલી સંખ્યા 10 છે; કુલ સંખ્યા 22 છે. આ સંક્ષિપ્ત, સ્થાન-આધારિત પૂર્વદર્શન છે. છોડી દેવાયેલા પ્રયોગોની સંખ્યા 12 છે, અને દર્શાવેલા પ્રયોગોને તેમના કરતાં વધુ મજબૂત પુરાવા તરીકે ક્રમ આપવામાં આવ્યો નથી.
هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥ قَالَ رَبِّ هَبْ لِى مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ
وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ وَمِن ذُرِّيَّتِهِۦ دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَٰنَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَٰرُونَ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى وَهَبَ لِى عَلَى ٱلْكِبَرِ إِسْمَٰعِيلَ وَإِسْحَٰقَ إِنَّ رَبِّى لَسَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ
وَإِنِّى خِفْتُ ٱلْمَوَٰلِىَ مِن وَرَآءِى وَكَانَتِ ٱمْرَأَتِى عَاقِرًا فَهَبْ لِى مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا
قَالَ إِنَّمَآ أَنَا۠ رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَٰمًا زَكِيًّا
فَلَمَّا ٱعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
وَوَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا
وَوَهَبْنَا لَهُۥ مِن رَّحْمَتِنَآ أَخَاهُ هَٰرُونَ نَبِيًّا
وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً وَكُلًّا جَعَلْنَا صَٰلِحِينَ
આ અર્થ શા માટે પસંદ કરવામાં આવ્યો
બધી 25 પારિવારિક ઘટનાઓની એક સીમિત પૃષ્ઠ પર સમીક્ષા થઈ; દરેક ઘટના સ્થિર લક્ષ્ય છે અને કોઈ સુરક્ષિત નોંધ કે સંક્ષિપ્ત ઉમેદવાર નથી. બાવીસ I-સ્વરૂપ ક્રિયાપદો દયા, સંતાનો, સગાં, નિર્ણય, સત્તા કે અન્ય મૂલ્યવાન વસ્તુ ભેટરૂપે આપે છે. કુરાન 33:50માં એ જ હસ્તાંતરણ પોતાની જાત અર્પણ કરતી સ્ત્રી પર લાગુ પડે છે; આત્મવાચક કર્મ અને લગ્નની શરત બીજા કેન્દ્રની જરૂર વિના સંદર્ભાનુસાર અનુવાદ પૂરો પાડે છે. ત્રણ તીવ્ર કર્તા-સંજ્ઞાઓ ઈશ્વરને વિપુલ દાતા તરીકે દર્શાવે છે. કાળ, પુરુષ, વચન, ભાવ, આજ્ઞાર્થ બળ, પ્રાપક-વાક્યાંશો, સ્ત્રોત-વાક્યાંશો, કર્મ-પસંદગી, આત્મવાચક માલિકી, વિભક્તિ અને વિશેષણીય વાક્યરચના સ્થાનિક રીતે રચાય છે. કોઈ સંરેખિત પાઠન-પેલોડ, અથડામણ કે વણઉકેલાયેલ મુદ્દો બાકી નથી.