أَفَأَمِنَ ٱلَّذِينَ مَكَرُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن يَخْسِفَ ٱللَّهُ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ ٱلْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ
कुरआन शब्दार्थसूची · मसुदा
خَسَفَ بِهِ ٱلْأَرْض
कारण ठरणे पृथ्वी कडे खचवणे
या क्रियापदाचा अर्थ लोकांच्या किंवा त्यांच्यासोबत नेल्या जाणाऱ्या मालमत्तेच्या खाली जमीन खचवून त्यांना गिळंकृत करणे असा आहे.
शब्दसंग्रहविषयक व्याप्ती
व्याप्ती: निवडून तयार केलेला खंड-संच · प्रयोग: 7
मुळे: خسف
लेम्मे: خسف
रूपे: يَخْسِفَ · خَسَفْ · خَسَفَ · نَخْسِفْ
दाखवलेल्या प्रयोगांच्या उदाहरणांची संख्या: 7; एकूण: 7
कुरआनमधील क्रमानुसार दाखवलेले व्याप्तीतील प्रयोग: 7.
أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ ٱلْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا۟ لَكُمْ وَكِيلًا
فَخَسَفْنَا بِهِۦ وَبِدَارِهِ ٱلْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُۥ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُنتَصِرِينَ
وَأَصْبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوْا۟ مَكَانَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ لَوْلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا وَيْكَأَنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَٰفِرُونَ
فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنۢبِهِۦ فَمِنْهُم مَّنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا وَمِنْهُم مَّنْ أَخَذَتْهُ ٱلصَّيْحَةُ وَمِنْهُم مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ ٱلْأَرْضَ وَمِنْهُم مَّنْ أَغْرَقْنَا وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
أَفَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَىٰ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِن نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ
ءَأَمِنتُم مَّن فِى ٱلسَّمَآءِ أَن يَخْسِفَ بِكُمُ ٱلْأَرْضَ فَإِذَا هِىَ تَمُورُ
हा अर्थ का निवडला
या शब्दकुलातील सर्व आठ आढळांचे एका मर्यादित पृष्ठावर पुनरावलोकन करण्यात आले; प्रत्येक आढळ गोठवलेले लक्ष्य आहे आणि कोणत्याही संरक्षित नोंदी किंवा संक्षिप्तीकृत उमेदवार नाहीत. रूप I ची सात क्रियापदे ईश्वर लोकांसह, वस्त्यांसह किंवा भूमीकडील बाजूसह पृथ्वी खचवतो असे वर्णन करतात; काळ, पुरुष, क्रियार्थ, अटीचे बळ, सहभागी بِ वाक्प्रचार आणि पृथ्वीरूपी कर्म यांची स्थानिक पातळीवर रचना होते. 75:8 मध्ये चंद्र अकर्मक कर्ता असून अंतिम उलथापालथीत तो आपली नेहमीची दृश्य अवस्था गमावतो. पृथ्वीने गिळणे आणि चंद्रग्रहण ही पृष्ठभागापासून किंवा दृश्यतेतून बुडण्याची संदर्भानुसार रूपे आहेत, अचूक कुरआन-अंतर्गत विरोधाभास नव्हेत. अनुरूप पाठातील कोणतीही सामग्री किंवा अनिर्णित मुद्दा शिल्लक नाही.