कुरआन शब्दार्थसूची · स्वीकृत

تَلَقَّى / يَتَلَقَّى

स्वीकारणे

रूप V تَلَقَّى: कर्त्याकडे येणारे स्वीकारणे; हा धातूच्या भेट-संबंधाचा ग्रहणशील आविष्कार आहे.

शब्दसंग्रहविषयक व्याप्ती

व्याप्ती: निवडून तयार केलेला खंड-संच · प्रयोग: 4

मुळे: لقي

लेम्मे: تلقى

रूपे: تَلَقَّىٰٓ · تَتَلَقَّىٰ · تَلَقَّ · يَتَلَقَّى

दाखवलेल्या प्रयोगांच्या उदाहरणांची संख्या: 4; एकूण: 4

कुरआनमधील क्रमानुसार दाखवलेले व्याप्तीतील प्रयोग: 4.

2:37

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

21:103

لَا يَحْزُنُهُمُ ٱلْفَزَعُ ٱلْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّىٰهُمُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ هَٰذَا يَوْمُكُمُ ٱلَّذِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ

24:15

إِذْ تَلَقَّوْنَهُۥ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُم مَّا لَيْسَ لَكُم بِهِۦ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُۥ هَيِّنًا وَهُوَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمٌ

50:17

إِذْ يَتَلَقَّى ٱلْمُتَلَقِّيَانِ عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِيدٌ

कुरआन-अंतर्गत शब्दसंग्रहविषयक तर्काधार

संपूर्ण शब्दकुलात एकच क्रिया

येथे संदर्भामुळे अर्थ बदलत नाही. لقي एकच अवकाशीय-संबंधात्मक क्रिया, म्हणजे भेट, कायम ठेवते आणि एखाद्या प्रयोगाला कसे नाव दिले जाते हे रूपविज्ञान ठरवते.

अपरिवर्तनीय घटक म्हणजे भेट: एखादा सहभागी किंवा स्थानांतरित विषय समोरील घटक, प्राप्तकर्ता, गंतव्य, पृष्ठभाग, अवस्था, घटना किंवा दिशा यांच्याशी कार्यकारी संपर्कात किंवा सान्निध्यात येतो. सभोवतालची आयत सहभागी आणि परिस्थिती ओळखून देते; ती त्या संबंधाच्या जागी नवा शब्दार्थ आणत नाही.

रूपविज्ञान त्या एकाच क्रियेच्या विविध बाजूंना ठळक करते. रूप I आणि रूप III भेटीला थेट नाव देतात. रूप II प्राप्तकर्त्यासमोर त्याच्याशी भेटीत येणारी गोष्ट सादर करते. रूप IV एखाद्या विषयाला गंतव्याशी भेटीत टाकते. रूप V ग्रहणशील बाजूला ‘ग्रहण करणे’ असे नाव देते. रूप VIII परस्पर भेटीला नाव देते, तर कृदंते भेटणाऱ्या, टाकणाऱ्या किंवा ग्रहण करणाऱ्या सहभागींना नाव देतात.

27:6 आणि 2:37 मधील विरोध ही पद्धत स्पष्ट करतो. 27:6 मध्ये कर्मणी रूप II تُلَقَّى संबोधित व्यक्तीसमोर कुरआन सादर केले जात आहे असे दाखवते. 2:37 मध्ये कर्तरी रूप V تَلَقَّى आदमला शब्द ग्रहण करताना दाखवते. वरवर सारखी दिसणारी अक्षरे एकच भेदरहित इंग्रजी प्रतिशब्द वापरण्याची परवानगी देत नाहीत; नोंदवलेले रूप आणि वाच्य भेटीची कोणती बाजू ठळक केली जाते ते ठरवतात.

नाम تِلْقَاء दिशा दर्शवते, म्हणजे ज्या दिशेत भेट स्थित आहे ती दिशा. म्हणून गती किंवा शब्दयोगी अव्यय त्या दिशेकडे जाणे किंवा तेथून उगम दाखवू शकते; त्यामुळे ‘कडे’, ‘समोर’ आणि ‘अनुरूप’ हे त्या नामाचेच परस्पर स्पर्धक अर्थ ठरत नाहीत.

प्राथमिक मजकूर-स्रोत