ఖుర్‌ఆన్ పదకోశం · ఆమోదించబడినది

ل ق ي

ఎదుర్కొను

ఒక సత్తా వ్యక్తి, వస్తువు, స్థితి, స్థలం, ఉపరితలం, సంఘటన లేదా దిశతో ఎదురుకలయికలోకి వచ్చే ఒక స్థల-సంబంధాత్మక ప్రక్రియ. ఒక ప్రయోగం ప్రత్యక్ష ఎదురుకలయికను, కారణీకరణను, స్వీకరణను, పరస్పరతను, పాల్గొనేవారిని లేదా దిశను సూచిస్తుందా అనేది రూపవిజ్ఞానం నిర్ణయిస్తుంది.

పద పరిధి

పరిధి: మూలధాతువు · ప్రయోగ సందర్భాలు: 146

మూలధాతువులు: لقي

మూలపదాలు: ألقى · لقاء · لق · التقى · لقى · تلقى · ملاقوا · تلقاء · ملقي · يلاق · ملاقي · لاقي

రూపాలు: لِقَآءَ · أَلْقَىٰ · أَلْقَ · لِقَآءِ · أَلْقُ · أَلْقِ · أُلْقِىَ · أَلْقَيْ · ٱلْتَقَى · أَلْقَى · لَقِي · يَلْقَ · لِقَآئِ · لَقُ · مُّلَٰقُوا۟ · يُلْقُ · يُلْقِى · يُلَقَّىٰ · يُلَٰقُ · تُلْقُ · نُلْقِى · تِلْقَآءَ · تُلْقِىَ · مُّلْقُونَ · يُلْقَىٰٓ · أُلْقُ · أَلْقِيَ · مُلَٰقِي · تَلَقَّىٰٓ · مُّلَٰقُو · ٱلْتَقَ · تَلْقَ · أَلْقَىٰٓ · مُلْقِينَ · أُلْقِى · ٱلْتَقَيْ · تِلْقَآئِ · يَلْقَىٰ · تُلْقَىٰ · لَقِيَ · يُلْقِ · تَتَلَقَّىٰ · تَلَقَّ · يُلَقَّ · تُلَقَّى · لَٰقِي · لِّقَآئِ · تَّلَاقِ · يُلْقَىٰ · لِّقَآءِ · يَتَلَقَّى · مُتَلَقِّيَانِ · ءُلْقِىَ · يَلْتَقِيَ · مُلَٰقٍ · لَقَّىٰ · مُلْقِيَٰتِ · أَلْقَتْ

చూపిస్తున్న ప్రయోగ సందర్భాల ఉదాహరణలు: 10; మొత్తం: 146

పరిధిలోని ప్రయోగ సందర్భాలను ఖుర్‌ఆన్ క్రమంలో మొదటి దానినుంచి చూపిస్తున్నాం; చూపించిన సంఖ్య: 10; మొత్తం సంఖ్య: 146. వీటిని సంక్షిప్త, స్థానాధారిత ముందస్తు చూపుగా చేర్చాం; చూపకుండా వదిలిన వాటి సంఖ్య: 136. చూపకుండా వదిలిన వాటికంటే వీటిని బలమైన ఆధారాలుగా క్రమీకరించలేదు.

2:14

وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ إِلَىٰ شَيَٰطِينِهِمْ قَالُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ

2:37

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

2:46

ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ

2:76

وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ قَالُوٓا۟ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا فَتَحَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَآجُّوكُم بِهِۦ عِندَ رَبِّكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

2:195

وَأَنفِقُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا تُلْقُوا۟ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى ٱلتَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ

2:223

نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا۟ حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ وَقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُمْ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ

2:249

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلْجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّى وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّىٓ إِلَّا مَنِ ٱغْتَرَفَ غُرْفَةًۢ بِيَدِهِۦ فَشَرِبُوا۟ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ قَالُوا۟ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةًۢ بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ

3:13

قَدْ كَانَ لَكُمْ ءَايَةٌ فِى فِئَتَيْنِ ٱلْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَٰتِلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْىَ ٱلْعَيْنِ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِۦ مَن يَشَآءُ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُو۟لِى ٱلْأَبْصَٰرِ

3:44

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَٰمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ

3:119

هَٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ

ఖుర్‌ఆన్ అంతర్గత పదపరమైన హేతువు

పదకుటుంబమంతటా ఒకే ప్రక్రియ

ఇది సందర్భం అర్థాన్ని మార్చడం కాదు. لقي ఒకే స్థల-సంబంధాత్మక ప్రక్రియను—ఎదురుకలయికను—నిలుపుకుంటుంది; ఒక ప్రయోగాన్ని ఎలా పేర్కొనాలో రూపవిజ్ఞానం నిర్ణయిస్తుంది.

మారని అంశం ఎదురుకలయిక: ఒక భాగస్వామి లేదా బదిలీ అయ్యే అంశం ఎదుటి పక్షం, స్వీకర్త, గమ్యం, ఉపరితలం, స్థితి, సంఘటన లేదా దిశతో క్రియాత్మక సంపర్కం లేదా సాన్నిధ్యంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. చుట్టూ ఉన్న ఆయత్ పాల్గొనేవారిని, పరిస్థితులను గుర్తిస్తుంది; ఆ సంబంధం స్థానంలో కొత్త నిఘంటు అర్థాన్ని పెట్టదు.

రూపవిజ్ఞానం ఆ ఒకే ప్రక్రియలోని వేర్వేరు పార్శ్వాలను ముందుకు తెస్తుంది. రూపం I, రూపం III ఎదురుకలయికను నేరుగా సూచిస్తాయి. రూపం II స్వీకర్తతో ఎదురుకలయికలోకి వచ్చే దానిని వారికి సమర్పిస్తుంది. రూపం IV ఒక అంశాన్ని గమ్యంతో ఎదురుకలయికలోకి ప్రవేశపెడుతుంది. రూపం V స్వీకరించే పార్శ్వాన్ని ‘స్వీకరించడం’గా సూచిస్తుంది. రూపం VIII పరస్పర ఎదురుకలయికను సూచిస్తే, కృదంతాలు ఎదురుకలిసే, ప్రవేశపెట్టే లేదా స్వీకరించే పాల్గొనేవారిని సూచిస్తాయి.

27:6, 2:37 మధ్య వ్యత్యాసం పద్ధతిని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది. 27:6లో కర్మణి రూపం II تُلَقَّى, సంబోధితునికి ఖుర్ఆన్ సమర్పించబడుతున్నట్లు చూపిస్తుంది. 2:37లో కర్తరి రూపం V تَلَقَّى, ఆదమ్ పదాలను స్వీకరిస్తున్నట్లు చూపిస్తుంది. పైకి ఒకేలా కనిపించే అక్షరాలు భేదరహితమైన ఒకే ఆంగ్ల పదార్థాన్ని అనుమతించవు; నమోదైన రూపం, వాచ్యం ఎదురుకలయికలో ఏ పార్శ్వం ముందుకు వస్తుందో నిర్ణయిస్తాయి.

تِلْقَاء అనే నామవాచకం దిశను—ఎదురుకలయిక ఉన్న దిశను—సూచిస్తుంది. అందువల్ల గమనం లేదా సంబంధబోధక పదం, ‘వైపు’, ‘ఎదురుగా’, ‘అనుగుణంగా’ అన్నవాటిని ఆ నామవాచకానికే పోటీ అర్థాలుగా మార్చకుండా, ఆ దిశవైపు కదలికను లేదా అక్కడి నుంచి ఆరంభాన్ని వ్యక్తం చేయగలదు.

ప్రాథమిక పాఠ్య మూలాలు