خَلِيفَة

ప్రతినిధి పాలకుడు

7:150

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَٰنَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِى مِنۢ بَعْدِىٓ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَأَلْقَى ٱلْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيْهِ قَالَ ٱبْنَ أُمَّ إِنَّ ٱلْقَوْمَ ٱسْتَضْعَفُونِى وَكَادُوا۟ يَقْتُلُونَنِى فَلَا تُشْمِتْ بِىَ ٱلْأَعْدَآءَ وَلَا تَجْعَلْنِى مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ

ప్రత్యామ్నాయం: నా తరువాత నీవు నాకు ప్రతినిధి పాలకుడిగా వ్యవహరించిన తీరు ఎంత దౌర్భాగ్యకరం.

పరిశోధనా అనువాద రూపం: నా తరువాత నీవు నన్ను అనుసరించిన/నా వారసుడైన తీరు ఎంత దౌర్భాగ్యకరం.

خَلَفْتُمُونِي క్రియ మోషేను కర్మగా తీసుకుంటుంది; దాని వెంటనే ‘నా తరువాత’ అనే مِن بَعْدِي స్పష్టంగా వస్తుంది. కాబట్టి ఈ పదకుటుంబ చర్య క్రమంలో ఒకరి తరువాత రావడం లేదా వారసుడవడం. అప్పగించబడిన పదవిని కల్పించకుండా ‘ప్రతినిధి పాలకుడు’ను ఆ క్రియలో నిర్మాణాత్మకంగా విస్తరించలేం. 7:142లో మోషే ఇచ్చిన వేరైన ٱخْلُفْنِي فِي قَوْمِي ఆజ్ఞ సందర్భపరంగా అహరోనును నియమిస్తుంది; 24:55 కూడా తరువాతివారిని ముందున్నవారితో పోల్చి వారసత్వాన్ని నిర్ధారిస్తుంది.