إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ يُغْشِى ٱلَّيْلَ ٱلنَّهَارَ يَطْلُبُهُۥ حَثِيثًا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتٍۭ بِأَمْرِهِۦٓ أَلَا لَهُ ٱلْخَلْقُ وَٱلْأَمْرُ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ
Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο
تَبَارَكَ
αφθονούν σε ευλογίες
Η Μορφή VI καταγγέλλει την αξεπέραστη αφθονία στην ευλογία του θείου υποκειμένου της.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 9
Ρίζες: برك
Λήμματα: تبارك
Τύποι: تَبَارَكَ · تَبَٰرَكَ
Παραδείγματα εμφανίσεων (9 από 9)
Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 9.
ثُمَّ خَلَقْنَا ٱلنُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا ٱلْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا ٱلْمُضْغَةَ عِظَٰمًا فَكَسَوْنَا ٱلْعِظَٰمَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَٰهُ خَلْقًا ءَاخَرَ فَتَبَارَكَ ٱللَّهُ أَحْسَنُ ٱلْخَٰلِقِينَ
تَبَارَكَ ٱلَّذِى نَزَّلَ ٱلْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِۦ لِيَكُونَ لِلْعَٰلَمِينَ نَذِيرًا
تَبَارَكَ ٱلَّذِىٓ إِن شَآءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِّن ذَٰلِكَ جَنَّٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ وَيَجْعَل لَّكَ قُصُورًۢا
تَبَارَكَ ٱلَّذِى جَعَلَ فِى ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجًا وَقَمَرًا مُّنِيرًا
ٱللَّهُ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ قَرَارًا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءً وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ فَتَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ
وَتَبَارَكَ ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلسَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ
تَبَٰرَكَ ٱلَّذِى بِيَدِهِ ٱلْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία
Και οι 32 οικογενειακές εμφανίσεις εξετάστηκαν σε μία οριοθετημένη σελίδα, χωρίς προστατευμένα τμήματα ή συμπιεσμένες προτάσεις. Το Κοράνι απεικονίζει 7:96 ευλογίες που ανοίγονται από τον ουρανό και τη γη, ενώ 50:9 συνδέει το ευλογημένο νερό με την ανάπτυξη κήπων και σιτηρών. Μαζί αγκυροβολούν ευεργετική αφθονία και όχι μια γυμνή τιμή. Η Μορφή ΙΙΙ προσδίδει αυτό το αγαθό, οι παθητικές και συμμετοχικές μορφές του το λαμβάνουν, το ουσιαστικό του πληθυντικού ονομάζει τις περιπτώσεις του και η Μορφή VI κατηγορεί άφθονα σε αυτό. Τα εννέα θέματα της Μορφής VI είναι ο Θεός, ο Ένας που προσδιορίζεται από τις θεϊκές πράξεις και την κυριαρχία ή το θεϊκό όνομα, επομένως η απόδοση παραμένει μια συνθετική κατηγορηματική του ίδιου πυρήνα.