Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο

شكر

εκτιμώ

Να αναγνωρίζει κανείς ένα ευεργέτημα ή μια καλή πράξη με θετική ανταπόκριση.

Ιστορικό πηγών

Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής

Πεδίο εφαρμογής: σημασιολογική μονάδα · Εμφανίσεις: 75

Ρίζες: شكر

Λήμματα: شكر · شاكر · شكور · مشكور

Τύποι: تَشْكُرُ · يَشْكُرُ · شَّٰكِرِينَ · ٱشْكُرُ · شَكُورٍ · شَكُورٌ · شَاكِرًا · شَكَرْ · مَّشْكُورًا · شُكُورًا · أَشْكُرَ · شَكَرَ · ٱشْكُرْ · شَاكِرٌ · شَٰكِرِينَ · شَكُورًا · شَٰكِرُونَ · أَشْكُرُ · يَشْكُرْ · شُكْرًا · شَّكُورُ

Παραδείγματα εμφανίσεων (10 από 75)

Το δείγμα εμφανίσεων εντός πεδίου περιλαμβάνει τις θέσεις από την αρχή έως τη θέση 10, σε σύνολο 75, με τη σειρά του Κορανίου. Αποτελεί συνοπτική προεπισκόπηση βάσει θέσης και δεν κατατάσσεται ως ισχυρότερο τεκμήριο από τις εμφανίσεις που παραλείπονται. Πλήθος παραλειπόμενων εμφανίσεων: 65.

2:52

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

2:56

ثُمَّ بَعَثْنَٰكُم مِّنۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

2:152

فَٱذْكُرُونِىٓ أَذْكُرْكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِى وَلَا تَكْفُرُونِ

2:158

إِنَّ ٱلصَّفَا وَٱلْمَرْوَةَ مِن شَعَآئِرِ ٱللَّهِ فَمَنْ حَجَّ ٱلْبَيْتَ أَوِ ٱعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ ٱللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ

2:172

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقْنَٰكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِلَّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ

2:185

شَهْرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلْقُرْءَانُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَٰتٍ مِّنَ ٱلْهُدَىٰ وَٱلْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ ٱللَّهُ بِكُمُ ٱلْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ ٱلْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا۟ ٱلْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا۟ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

2:243

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ خَرَجُوا۟ مِن دِيَٰرِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ ٱللَّهُ مُوتُوا۟ ثُمَّ أَحْيَٰهُمْ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ

3:123

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

3:144

وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ ٱلرُّسُلُ أَفَإِي۟ن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ ٱنقَلَبْتُمْ عَلَىٰٓ أَعْقَٰبِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ ٱللَّهَ شَيْـًٔا وَسَيَجْزِى ٱللَّهُ ٱلشَّٰكِرِينَ

3:145

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ كِتَٰبًا مُّؤَجَّلًا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلْـَٔاخِرَةِ نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَسَنَجْزِى ٱلشَّٰكِرِينَ

λεξιλογική αιτιολόγηση με βάση το ίδιο το Κοράνι

Γιατί αυτή η διατύπωση

Να αναγνωρίζει κανείς ένα ευεργέτημα ή μια καλή πράξη με θετική ανταπόκριση.

Η εκτίμηση συνδέει την αναγνώριση του καλού με μια θετική ανταπόκριση. Στο 4:147, οι άνθρωποι είναι ευγνώμονες και ο Θεός εκτιμά· πρόκειται για διαφορετικές γραμματικές και συμφραστικές εκφράσεις του ίδιου σημασιολογικού πυρήνα. Η εκτίμηση δεν συνεπάγεται ότι ο Θεός χρειάζεται κάποιο ευεργέτημα (27:40· 31:12). Στα 17:19 και 76:22, η προσπάθεια εκτιμάται: η παθητική μορφή περιγράφει αυτό που δέχεται εκτίμηση, όχι έναν ευγνώμονα δράστη.

Πού αποτυγχάνουν άλλες σημασίες: το «ευγνώμων» δεν μπορεί να αντικαταστήσει κάθε μορφή, επειδή η «ευγνώμων προσπάθεια» αντιστρέφει την παθητική σχέση στα 17:19 και 76:22. Το «ανταμείβω» είναι υπερβολικά στενό ως πλήρης σημασία: το 76:9 κατονομάζει χωριστά την ανταπόδοση και την ευγνωμοσύνη, ενώ το 31:14 καλεί σε ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και τους γονείς χωρίς να ορίζει αποπληρωμή. Το «λέω μόνο ευχαριστώ» είναι υπερβολικά περιοριστικό, επειδή το 34:13 συνδέει την ευγνωμοσύνη με την εργασία. Η υπάρχουσα διατύπωση «αναγνωρίζω το καλό», με ευνοϊκή ανταπόκριση, παραμένει βιώσιμο κοντινό ισοδύναμο, όχι διαψευσμένη σημασία.

Οι διακριτές μορφές شَاكِر και شَكُور διατηρούν χωριστούς γραμματικούς κανόνες. Για το شَكُور, τα «ευγνώμων» και «που εκτιμά» διατηρούν οικεία και προσεκτική διατύπωση· δεν επιβάλλεται επίρρημα βαθμού όπως «βαθιά». Ο καλύτερος τρόπος απόδοσης του εντατικού ή διαθεσιακού μορφολογικού προτύπου παραμένει ανοικτό ερευνητικό ζήτημα. Το παθητικό «που εκτιμάται» και το ουσιαστικό «ευγνωμοσύνη» παραμένουν διακριτά από τις ενεργητικές περιγραφές.