Γλωσσάριο του Κορανίου · αποδεκτό

ءَادَم / آدَم

Αδάμ (ο άνθρωπος προερχόμενος από τη γη)

Το σωστό όνομα Αδάμ, που αποδίδεται ως ο άνθρωπος που προέρχεται από το έδαφος, σε όλες τις κορανικές ορθογραφικές μορφές του.

Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής

Πεδίο εφαρμογής: λήμμα · Εμφανίσεις: 25

Ρίζες: أدم

Λήμματα: آدم

Τύποι: ءَادَمَ · ـَٔادَمُ · ءَادَمُ

Παραδείγματα εμφανίσεων (10 από 25)

Το δείγμα εμφανίσεων εντός πεδίου περιλαμβάνει τις θέσεις από την αρχή έως τη θέση 10, σε σύνολο 25, με τη σειρά του Κορανίου. Αποτελεί συνοπτική προεπισκόπηση βάσει θέσης και δεν κατατάσσεται ως ισχυρότερο τεκμήριο από τις εμφανίσεις που παραλείπονται. Πλήθος παραλειπόμενων εμφανίσεων: 15.

2:31

وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلْأَسْمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ فَقَالَ أَنۢبِـُٔونِى بِأَسْمَآءِ هَٰٓؤُلَآءِ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

2:33

قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئْهُم بِأَسْمَآئِهِمْ فَلَمَّآ أَنۢبَأَهُم بِأَسْمَآئِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ غَيْبَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ

2:34

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ

2:35

وَقُلْنَا يَٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ

2:37

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

3:33

إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحًا وَءَالَ إِبْرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمْرَٰنَ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ

3:59

إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

5:27

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ٱبْنَىْ ءَادَمَ بِٱلْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ ٱلْـَٔاخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلْمُتَّقِينَ

7:11

وَلَقَدْ خَلَقْنَٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ

7:19

وَيَٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ

ονομασία σε διαφορετικά ιερά κείμενα

Γιατί «το άνθρωπος προερχόμενος από τη γη»;

Η Γένεση τοποθετεί τις εβραϊκές λέξεις για τον άνθρωπο και τη γη τη μία δίπλα στην άλλη, και στη συνέχεια αναπτύσσει την ίδια λέξη από την ανθρωπότητα στο ατομικό όνομα Αδάμ.

Η Γένεση 1:25 διακρίνει την אֶרֶץ (ʾereṣ), τη μεγαλύτερη γη ή γη, από την אֲדָמָה (ʾădāmāh), το υλικό έδαφος ή χώμα. Μιλάει για την חַיַּת הָאָרֶץ, τα ζώα της γης, και την רֶמֶשׂ הָאֲדָמָה, τα ερπετά ή τα έρποντα της γης. Το προθεματικό הָ (ha-) είναι το οριστικό άρθρο «το».

Γένεσις 2:7 τοποθετεί έπειτα τον הָאָדָם (hā-ʾādām, τον άνθρωπο) δίπλα στη הָאֲדָמָה (hā-ʾădāmāh, το έδαφος): ο άνθρωπος σχηματίζεται από σκόνη από το έδαφος. Η γειτνίαση αυτή καθιστά το λογοπαίγνιο άνθρωπος-έδαφος μέρος του ίδιου του κειμένου.

Στο Γένεσις 1:26-27, אָדָם αρχικά δηλώνει τον άνθρωπο ή την ανθρωπότητα, ρητά δημιουργημένους αρσενικούς και θηλυκούς. Η ίδια λέξη αργότερα λειτουργεί ως το όνομα του ατόμου. Ο ‘Αδάμ (ο άνθρωπος που προέρχεται από τη γη)’ διατηρεί επομένως το κατάλληλο όνομα ενώ διατηρεί και αυτή τη ευρύτερη σημασία στις γραφές.

Αυτός είναι ένας δια-γραμματικός λόγος ονοματοδοσίας, όχι εσωτερικό κουρανικό τεκμήριο ότι τα αραβικά آدم προέρχονται από τα εβραϊκά אֲדָמָה. Δεν καθορίζει επίσης το ξεχωριστό ιστορικό ερώτημα του εάν οι εβραϊκές λέξεις προέρχονται η μία από την άλλη ή μοιράζονται μια παλαιότερη ρίζα.

Πηγές πρωτογενούς κειμένου