وَذَرِ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِۦٓ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِىٌّ وَلَا شَفِيعٌ وَإِن تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَآ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أُبْسِلُوا۟ بِمَا كَسَبُوا۟ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ
Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο
إِبْسَال
να αποσταλεί
Το παθητικό ρήμα παρουσιάζει τα άτομα ως παραδομένα σε τιμωρητικές συνέπειες για τα κέρδη τους.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 2
Ρίζες: بسل
Λήμματα: أبسل
Τύποι: تُبْسَلَ · أُبْسِلُ
Παραδείγματα εμφανίσεων (2 από 2)
Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 2.
وَذَرِ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِۦٓ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِىٌّ وَلَا شَفِيعٌ وَإِن تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَآ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أُبْسِلُوا۟ بِمَا كَسَبُوا۟ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ
Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία
Και τα δύο οικογενειακά περιστατικά εξετάστηκαν σε μία οριοθετημένη σελίδα. Και οι δύο είναι παγιωμένοι στόχοι στο Κοράνι 6:70, χωρίς προστατευμένα αρχεία ή συμπιεσμένους υποψηφίους. Το πρώτο προειδοποιεί ότι μια ψυχή μπορεί να παραδοθεί για αυτό που κέρδισε, και το δεύτερο επαναλαμβάνει την ίδια συνέπεια για μια πληθυντική ομάδα πριν προσδιορίσει το βραστό ποτό και την οδυνηρή τιμωρία τους. Η παθητική φωνή, η όψη, η διάθεση, το φύλο και ο αριθμός της μορφής IV συνθέτουν τοπικά. Δεν υπάρχει ευθυγραμμισμένο ωφέλιμο φορτίο ανάγνωσης, αντιπαράδειγμα ή ανεπίλυτο ζήτημα.