يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِۦ فَسَوْفَ يَأْتِى ٱللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُۥٓ أَذِلَّةٍ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ يُجَٰهِدُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَآئِمٍ ذَٰلِكَ فَضْلُ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌ
Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο
لَامَ / لَوْمَة
κατηγορήσει
Η βασική ενέργεια και το ουσιαστικό συμβάντος της αναθέτουν την ευθύνη για το σφάλμα.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 4
Ρίζες: لوم
Λήμματα: لم · لومة
Τύποι: لَوْمَةَ · لُمْ · تَلُومُ · لُومُ
Παραδείγματα εμφανίσεων (4 από 4)
Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 4.
قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِى لُمْتُنَّنِى فِيهِ وَلَقَدْ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ فَٱسْتَعْصَمَ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلْ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِّنَ ٱلصَّٰغِرِينَ
وَقَالَ ٱلشَّيْطَٰنُ لَمَّا قُضِىَ ٱلْأَمْرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ ٱلْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِىَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍ إِلَّآ أَن دَعَوْتُكُمْ فَٱسْتَجَبْتُمْ لِى فَلَا تَلُومُونِى وَلُومُوٓا۟ أَنفُسَكُم مَّآ أَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ أَنتُم بِمُصْرِخِىَّ إِنِّى كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
وَقَالَ ٱلشَّيْطَٰنُ لَمَّا قُضِىَ ٱلْأَمْرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ ٱلْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِىَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍ إِلَّآ أَن دَعَوْتُكُمْ فَٱسْتَجَبْتُمْ لِى فَلَا تَلُومُونِى وَلُومُوٓا۟ أَنفُسَكُم مَّآ أَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ أَنتُم بِمُصْرِخِىَّ إِنِّى كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία
Και οι 14 εμφανίσεις εξετάστηκαν μαζί σε μία οριοθετημένη σελίδα, χωρίς συμπιεσμένα υποψήφια ή προστατευμένα τμήματα. Το Κοράνι 14:22 αγκυροβολεί τη δράση της Μορφής Ι μέσω της αντίθεσης μεταξύ του να κατηγορεί κανείς τον ομιλητή και να κατηγορεί τον εαυτό του. 5:54 τοποθετεί το ουσιαστικό δράσης δίπλα στον ενεργό συμμετέχοντα. Η παθητική μετοχή σηματοδοτεί σταθερά αυτόν που κατηγορείται, η Μορφή IV σηματοδοτεί αυτόν που έχει υποστεί ευθύνη, η Μορφή VI κατανέμει την ευθύνη αμοιβαία και το έντονο επίθετο χαρακτηρίζει έναν επίμονο κατηγορούντα. Δεν παραμένει καμία ευαίσθητη ή ανεπίλυτη σημασιολογική αντίφαση.