رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُۥ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ
Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο
أَخْزَى
ντροπή
Το αιτιατικό ρήμα υποβάλλει το αντικείμενό του σε ατιμία.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 12
Ρίζες: خزي
Λήμματα: أخزي
Τύποι: يُخْزِي · تُخْزِ · تُخْزُ · أَخْزَيْ · يُخْزِ · يُخْزِىَ · يُخْزِى
Παραδείγματα εμφανίσεων (10 από 12)
Το δείγμα εμφανίσεων εντός πεδίου περιλαμβάνει τις θέσεις από την αρχή έως τη θέση 10, σε σύνολο 12, με τη σειρά του Κορανίου. Αποτελεί συνοπτική προεπισκόπηση βάσει θέσης και δεν κατατάσσεται ως ισχυρότερο τεκμήριο από τις εμφανίσεις που παραλείπονται. Πλήθος παραλειπόμενων εμφανίσεων: 2.
رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ ٱلْمِيعَادَ
قَٰتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ ٱللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِينَ
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ
وَجَآءَهُۥ قَوْمُهُۥ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ قَالَ يَٰقَوْمِ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِى هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِى ضَيْفِىٓ أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ
وَيَٰقَوْمِ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّى عَٰمِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَٰذِبٌ وَٱرْتَقِبُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُمْ رَقِيبٌ
وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ
ثُمَّ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ يُخْزِيهِمْ وَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تُشَٰٓقُّونَ فِيهِمْ قَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ إِنَّ ٱلْخِزْىَ ٱلْيَوْمَ وَٱلسُّوٓءَ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ
وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ
مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ
Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία
Και οι 26 οικογενειακές εμφανίσεις εξετάστηκαν σε μία οριοθετημένη σελίδα. Η πρόταση συμπυκνωμένου ουσιαστικού συμβιβάστηκε μεταξύ των ρημάτων, συμμετέχων και ελικών: το Κοράνι 16:27 τοποθετεί το αιτιατό ρήμα και το ουσιαστικό στην ίδια σκηνή, το Κοράνι 3:192 εξισώνει την είσοδο στη Φωτιά με την πρόκληση ντροπής και το Κοράνι 41:16 συγκρίνει ρητά τη μεταγενέστερη τιμωρία ως πιο επαίσχυντη. Το ουσιαστικό συνοδεύει σταθερά την εγκόσμια τιμωρία, τον φόβο ή την τελική κρίση. Δεν παραμένει προστατευμένο τμήμα, ευαίσθητο σε μάρτυρες πλαίσιο ή ανεπίλυτο αντιπαράδειγμα.