Γλωσσάριο του Κορανίου · αποδεκτό

تِلْقَاء

κατεύθυνση

Το تِلْقَاء ονομάζει την κατεύθυνση στην οποία βρίσκεται μια συνάντηση.

Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής

Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 3

Ρίζες: لقي

Λήμματα: تلقاء

Τύποι: تِلْقَآءَ · تِلْقَآئِ

Παραδείγματα εμφανίσεων (3 από 3)

Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 3.

7:47

وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَٰرُهُمْ تِلْقَآءَ أَصْحَٰبِ ٱلنَّارِ قَالُوا۟ رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ

10:15

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَاتُنَا بَيِّنَٰتٍ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا ٱئْتِ بِقُرْءَانٍ غَيْرِ هَٰذَآ أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِىٓ أَنْ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلْقَآئِ نَفْسِىٓ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ إِنِّىٓ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

28:22

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَآءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يَهْدِيَنِى سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ

λεξιλογική αιτιολόγηση με βάση το ίδιο το Κοράνι

Μία ενέργεια σε όλη την οικογένεια

Δεν πρόκειται για αλλαγή της σημασίας από τα συμφραζόμενα. Το لقي διατηρεί μία χωρική-σχεσιακή ενέργεια, τη συνάντηση, και η μορφολογία καθορίζει πώς ονομάζεται κάθε εμφάνιση.

Το αναλλοίωτο στοιχείο είναι η συνάντηση: ένας συμμετέχων ή ένα μεταφερόμενο θέμα εισέρχεται σε λειτουργική επαφή ή παρουσία με αντισυμβαλλόμενο, αποδέκτη, προορισμό, επιφάνεια, κατάσταση, γεγονός ή κατεύθυνση. Το γύρω εδάφιο προσδιορίζει τους συμμετέχοντες και τις περιστάσεις· δεν αντικαθιστά αυτή τη σχέση με νέα λεξική σημασία.

Η μορφολογία προβάλλει διαφορετικές πλευρές της ίδιας ενέργειας. Οι Τύποι I και III κατονομάζουν άμεσα τη συνάντηση. Ο Τύπος II παρουσιάζει στον αποδέκτη αυτό που εισέρχεται σε συνάντηση μαζί του. Ο Τύπος IV ρίχνει ένα θέμα σε συνάντηση με έναν προορισμό. Ο Τύπος V κατονομάζει τη δεκτική πλευρά ως λήψη. Ο Τύπος VIII κατονομάζει την αμοιβαία συνάντηση, ενώ οι μετοχές κατονομάζουν συμμετέχοντες που συναντούν, ρίχνουν ή λαμβάνουν.

Η αντίθεση μεταξύ 27:6 και 2:37 κάνει ορατή τη μέθοδο. Στο 27:6, ο παθητικός Τύπος II تُلَقَّى παρουσιάζει τον αποδέκτη ως εκείνον στον οποίο παρουσιάζεται το Κοράνι. Στο 2:37, ο ενεργητικός Τύπος V تَلَقَّى παρουσιάζει τον Αδάμ να λαμβάνει λόγια. Παρόμοια γράμματα στην επιφάνεια δεν επιτρέπουν μία αδιαφοροποίητη αγγλική απόδοση· ο καταγεγραμμένος τύπος και η φωνή καθορίζουν ποια πλευρά της συνάντησης προβάλλεται.

Το ουσιαστικό تِلْقَاء κατονομάζει κατεύθυνση, την κατεύθυνση στην οποία βρίσκεται μια συνάντηση. Επομένως η κίνηση ή μια πρόθεση μπορεί να παράγει κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση ή προέλευση από αυτήν, χωρίς τα ‘προς’, ‘αντικριστά’ και ‘σύμφωνα’ να γίνονται ανταγωνιστικές σημασίες του ίδιου του ουσιαστικού.

Πηγές πρωτογενούς κειμένου