قَالَ رَبِّ ٱجْعَل لِّىٓ ءَايَةً قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزًا وَٱذْكُر رَّبَّكَ كَثِيرًا وَسَبِّحْ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِبْكَٰرِ
Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο
عَشِيّ
βράδυ
Το χρονικό ουσιαστικό υποδηλώνει το τμήμα της ημέρας που φθίνει, συνήθως σε συνδυασμό με το πρωί.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 10
Ρίζες: عشو
Λήμματα: عشي
Τύποι: عَشِىِّ · عَشِيًّا
Παραδείγματα εμφανίσεων (10 από 10)
Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 10.
وَلَا تَطْرُدِ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِٱلْغَدَوٰةِ وَٱلْعَشِىِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُۥ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَىْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِم مِّن شَىْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
وَٱصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِٱلْغَدَوٰةِ وَٱلْعَشِىِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُۥ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُۥ عَن ذِكْرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمْرُهُۥ فُرُطًا
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنَ ٱلْمِحْرَابِ فَأَوْحَىٰٓ إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُوا۟ بُكْرَةً وَعَشِيًّا
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَٰمًا وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا
وَلَهُ ٱلْحَمْدُ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ
إِنَّا سَخَّرْنَا ٱلْجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحْنَ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِشْرَاقِ
إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِٱلْعَشِىِّ ٱلصَّٰفِنَٰتُ ٱلْجِيَادُ
ٱلنَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَعَشِيًّا وَيَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ أَدْخِلُوٓا۟ ءَالَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ ٱلْعَذَابِ
فَٱصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ وَٱسْتَغْفِرْ لِذَنۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِبْكَٰرِ
Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία
Και οι 14 εμφανίσεις της οικογένειας εξετάστηκαν σε μία οριοθετημένη σελίδα· όλες είναι παγωμένοι στόχοι, χωρίς προστατευμένες εγγραφές ή συμπυκνωμένους υποψηφίους. Δέκα τύποι عَشِيّ δηλώνουν το βράδυ σε επαναλαμβανόμενα ζεύγη πρωί-βράδυ· δύο τύποι عِشَاء δηλώνουν τη νύχτα και την προσευχή που τελείται τότε· το عَشِيَّة ονομάζει ένα μόνο βραδινό διάστημα· και το μοναδικό ρήμα Μορφής Ι παρουσιάζει ένα πρόσωπο να στρέφει τυφλά το βλέμμα του μακριά από τη μνεία. Η πτώση, η οριστικότητα, η χρονική επιρρηματική λειτουργία, η κυβερνώσα πρόθεση και η ρηματική έγκλιση συντίθενται τοπικά. Η εικόνα της μειωμένης ορατότητας συνδέει τις χρονικές και τις προσεκτικές χρήσεις χωρίς κορανική εσωτερική αντίφαση. Δεν απομένει κανένα ζήτημα ευαίσθητο στην απαγγελία, σύγκρουσης ή άλυτο.