إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱرْتَدُّوا۟ عَلَىٰٓ أَدْبَٰرِهِم مِّنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلْهُدَى ٱلشَّيْطَٰنُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَىٰ لَهُمْ
Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο
أَمْلَى
επεκτείνουν τις προσδοκίες
Το ενεργητικό ρήμα προτάσσει την προσδοκία για άτομα που έχουν δελεαστεί.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 1
Ρίζες: ملو
Λήμματα: أملى
Τύποι: أَمْلَىٰ
Παραδείγματα εμφανίσεων (1 από 1)
Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 1.
Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία
Και οι δέκα εμφανίσεις της οικογένειας εξετάστηκαν σε μία οριοθετημένη σελίδα· κάθε εμφάνιση είναι παγωμένος στόχος, χωρίς προστατευμένες εγγραφές ή συμπτυγμένους υποψηφίους. Επτά ενεργητικά ρήματα της Μορφής IV με κατασκευή ωφελουμένου περιγράφουν τον Θεό να δίνει στους άπιστους, στους αδικοπραγούντες ή σε μια πόλη περισσότερο χρόνο πριν από την αρπαγή ή την αύξηση της αμαρτίας. Ένα ενεργητικό ρήμα της Μορφής IV ακολουθεί τον δελεασμό του Σατανά και τον παρουσιάζει να παρατείνει την προσδοκία για αποστάτες. Η αιτιατική مَلِيًّا προσδιορίζει μακρό διάστημα για την αποχώρηση του Αβραάμ. Ένα παθητικό ρήμα της Μορφής IV περιγράφει υποτιθέμενες αρχαίες ιστορίες που υπαγορεύονται στον Αγγελιαφόρο πρωί και βράδυ. Χρόνος, πρόσωπο, φωνή, ωφελούμενος, χρονική επιρρηματική χρήση και συμφραστικό αντικείμενο συντίθενται μέσα στα σύνολά τους. Η κορανική εσωτερική αντικατάσταση αποτυγχάνει ακριβώς στο 25:5: γραπτές ιστορίες μπορούν να υπαγορεύονται σε επαναλαμβανόμενους χρόνους, αλλά δεν μπορούν να είναι οι άνθρωποι στους οποίους δίνεται χρόνος πριν από την αρπαγή, ενώ οι άνθρωποι στους οποίους δίνεται αναβολή δεν είναι κειμενικό υλικό που απαγγέλλεται για καταγραφή. Η χρήση της υπαγόρευσης είναι επομένως κλάδος λεξιλογικής σύγκρουσης. Δεν απομένει ευθυγραμμισμένο δεδομένο ανάγνωσης ή άλυτο ζήτημα.