خَلِيفَة

αντιβασιλέας

7:150

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَٰنَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِى مِنۢ بَعْدِىٓ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَأَلْقَى ٱلْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيْهِ قَالَ ٱبْنَ أُمَّ إِنَّ ٱلْقَوْمَ ٱسْتَضْعَفُونِى وَكَادُوا۟ يَقْتُلُونَنِى فَلَا تُشْمِتْ بِىَ ٱلْأَعْدَآءَ وَلَا تَجْعَلْنِى مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ

Εναλλακτική επιλογή: Άθλιος είναι ο τρόπος με τον οποίο με αντιβασίλευσες μετά από εμένα.

Ερευνητική απόδοση: Άθλιος είναι ο τρόπος με τον οποίο με ακολούθησες/διαδέχθηκες μετά από εμένα.

Το ρήμα خَلَفْتُمُونِي έχει ως αντικείμενο τον Μωυσή και ακολουθείται ρητά από το مِن بَعْدِي, «μετά από εμένα». Επομένως, φανερώνει ότι η λειτουργία της οικογένειας είναι το να ακολουθεί ή να διαδέχεται κανείς κάποιον σε μια ακολουθία. Ο «αντιβασιλέας» δεν μπορεί να επεκταθεί συνθετικά σε αυτό το ρήμα χωρίς να επινοηθεί ένα εξουσιοδοτημένο αξίωμα. Στο 7:142, η χωριστή εντολή του Μωυσή ٱخْلُفْنِي فِي قَوْمِي παρέχει από τα συμφραζόμενα τον διορισμό του Ααρών· το 24:55 επιβεβαιώνει ομοίως τη διαδοχή συγκρίνοντας τους μεταγενέστερους ανθρώπους με όσους προηγήθηκαν.