Γλωσσάριο του Κορανίου · αποδεκτό

رَكَعَ / رَاكِع

γονατίζω

Χαμηλώνει κανείς το σώμα λυγίζοντας τα γόνατα, ώστε να πάρει γονατιστή στάση. Η μορφολογία δηλώνει προσταγή, χρόνο, πρόσωπο, αριθμό και τον συμμετέχοντα που γονατίζει· στο 38:24, το خَرَّ δηλώνει χωριστά τον καθοδικό τρόπο εισόδου στη στάση.

Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής

Πεδίο εφαρμογής: σημασιολογική μονάδα · Εμφανίσεις: 13

Ρίζες: ركع

Λήμματα: راكع · يركع

Τύποι: ٱرْكَعُ · رَّٰكِعِينَ · رُّكَّعِ · ٱرْكَعِ · رَٰكِعُونَ · رَّٰكِعُونَ · رَاكِعًا · رُكَّعًا · يَرْكَعُ

Παραδείγματα εμφανίσεων (10 από 13)

Το δείγμα εμφανίσεων εντός πεδίου περιλαμβάνει τις θέσεις από την αρχή έως τη θέση 10, σε σύνολο 13, με τη σειρά του Κορανίου. Αποτελεί συνοπτική προεπισκόπηση βάσει θέσης και δεν κατατάσσεται ως ισχυρότερο τεκμήριο από τις εμφανίσεις που παραλείπονται. Πλήθος παραλειπόμενων εμφανίσεων: 3.

2:43

وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرْكَعُوا۟ مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ

2:43

وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرْكَعُوا۟ مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ

2:125

وَإِذْ جَعَلْنَا ٱلْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَأَمْنًا وَٱتَّخِذُوا۟ مِن مَّقَامِ إِبْرَٰهِـۧمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَآ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَٰعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِىَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلْعَٰكِفِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ

3:43

يَٰمَرْيَمُ ٱقْنُتِى لِرَبِّكِ وَٱسْجُدِى وَٱرْكَعِى مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ

3:43

يَٰمَرْيَمُ ٱقْنُتِى لِرَبِّكِ وَٱسْجُدِى وَٱرْكَعِى مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ

5:55

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُمْ رَٰكِعُونَ

9:112

ٱلتَّٰٓئِبُونَ ٱلْعَٰبِدُونَ ٱلْحَٰمِدُونَ ٱلسَّٰٓئِحُونَ ٱلرَّٰكِعُونَ ٱلسَّٰجِدُونَ ٱلْـَٔامِرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَٱلنَّاهُونَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَٱلْحَٰفِظُونَ لِحُدُودِ ٱللَّهِ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ

22:26

وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَٰهِيمَ مَكَانَ ٱلْبَيْتِ أَن لَّا تُشْرِكْ بِى شَيْـًٔا وَطَهِّرْ بَيْتِىَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلْقَآئِمِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ

22:77

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱرْكَعُوا۟ وَٱسْجُدُوا۟ وَٱعْبُدُوا۟ رَبَّكُمْ وَٱفْعَلُوا۟ ٱلْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

38:24

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ

scriptural comparison

Γιατί το «γονατίζω» δηλώνει ακριβέστερα τη στάση

Η κορανική σύνταξη καθορίζει την απόφαση: το ركع ονομάζει μια ορατή, επαναλήψιμη στάση, διαφορετική από την πλήρη προσκύνηση, στην οποία μπορεί κανείς να εισέλθει μέσω της πτώσης που δηλώνεται χωριστά στο 38:24. Οι προγενέστερες Γραφές περιλαμβάνονται ως υποστηρικτική μαρτυρία για τη στάση, όχι ως αυθεντία υπεράνω της αραβικής γλώσσας.

Το Κοράνι προστάζει μια συλλογική πράξη με προσωπικό ρηματικό τύπο. Στα 2:43 και 3:43, οι άνθρωποι καλούνται να την εκτελέσουν μαζί με άλλους που την εκτελούν. Στα 22:77 και 48:29, τα ركع και سجد συντονίζονται ως διακριτά κατηγορήματα. Επομένως, η οικογένεια δεν μπορεί να περιοριστεί γενικά στην προσευχή, στην εσωτερική υποταγή ή στην πλήρη προσκύνηση.

Το Κοράνι 38:24 προσφέρει την ισχυρότερη δοκιμή της στάσης. Το προσωπικό ρήμα خَرَّ δηλώνει την καθοδική κίνηση του Δαβίδ, ενώ η ενεργητική μετοχή رَاكِعًا σε αιτιατική είναι επιρρηματική και δηλώνει τη στάση που καταλαμβάνει κατά την κίνηση αυτή ή μετά από αυτήν. Άλλες συντάξεις με خرر συνδυάζουν την ίδια κίνηση με πλήρη προσκύνηση, κατάπληξη, κατάρρευση ή πτώση από ψηλά. Αυτό το σύνολο επιβεβαιώνει ότι το خَرَّ δηλώνει τον τρόπο της καθόδου· δεν αποτελεί μέρος της λεξικής σημασίας του ركع.

Ένας υποψήφιος όρος για το ركع πρέπει επομένως να δηλώνει στάση στην οποία εισέρχεται κανείς φυσικά με καθοδική πτώση και την οποία μπορεί επίσης να πάρει σκόπιμα χωρίς πτώση. Το γονάτισμα πληροί και τις δύο προϋποθέσεις. Μια παρατεταμένη υπόκλιση σε όρθια θέση μπορεί να γίνει μηχανικά συμβατή μόνο αν προστεθεί μια μη δηλωμένη κίνηση στήριξης ή αναχαίτισης της πτώσης. Αυτό δεν καθιστά αδύνατη την απόδοση «υποκλίνομαι», αλλά καθιστά το «γονατίζω» την ακριβέστερη στάση που υποστηρίζει η σύνταξη για τον προσωπικό ρηματικό τύπο.

Το ίδιο το Κοράνι τοποθετεί επίσης αυτή τη στάση στη λατρεία προγενέστερων κοινοτήτων. Στο 2:125, ο Αβραάμ και ο Ισμαήλ λαμβάνουν εντολή να καθαρίσουν τον Οίκο για όσους γονατίζουν και όσους προσκυνούν. Μέσα στην προσφώνηση προς τα τέκνα του Ισραήλ, το 2:43 προστάζει: «Γονατίστε μαζί με όσους γονατίζουν»· το 3:43 δίνει στη Μαρία την ίδια κοινοτική εντολή· και το 38:24 απεικονίζει τον Δαβίδ να πέφτει σε γονατιστή στάση. Κανένα από αυτά τα χωρία δεν σταματά για να ορίσει μια νέα τελετουργική κίνηση. Προϋποθέτουν ότι πρόσωπα και λάτρεις προγενέστερων γραφών μπορούσαν να αναγνωρίσουν και να εκτελέσουν την ίδια ορατή, επαναλήψιμη στάση. Αυτή η ενδοκορανική συνέχεια προηγείται της σύγκρισης που ακολουθεί με προγενέστερες γραφές.

Μια διαφορετική κορανική ρίζα αποσαφηνίζει το όριο χωρίς να εκτοπίζει αυτό το συμπέρασμα. Και οι τρεις εμφανίσεις του ج ث و είναι σκηνές κρίσης: στο 19:68, άνθρωποι και αντίπαλοι οδηγούνται γύρω από την Κόλαση γονατιστοί· στο 19:72, οι άδικοι αφήνονται εκεί γονατιστοί· και στο 45:28, κάθε κοινότητα φαίνεται γονατιστή καθώς καλείται στο κατάστιχό της. Η στάση επιβάλλεται μέσω της συγκέντρωσης, του εγκλεισμού και της λογοδοσίας· το ج ث و δεν προστάζεται ποτέ ως πράξη λατρείας ούτε συνδέεται παρατακτικά με τη λατρεία ή την προσκύνηση. Επομένως, σκιαγραφεί το γονάτισμα υπό εξαναγκασμένη υποταγή, ενώ το ر ك ع σκιαγραφεί την εκούσια, καθορισμένη στάση γονατίσματος. Τα αγγλικά μπορούν να ονομάσουν και τα δύο σωματικά αποτελέσματα «γονάτισμα», αλλά αυτή η κοινή απόδοση δεν συγχωνεύει τις διακριτές λεξικές λειτουργίες τους.

Η σύγκριση με τις Εβραϊκές Γραφές δείχνει ότι το γονάτισμα ήταν καθιερωμένη στάση προσευχής πριν από το Κοράνι. Ο Σολομών περιγράφεται γονατιστός, με τα χέρια απλωμένα προς τον ουρανό, στις περικοπές 1 Βασιλέων 8:54 και 2 Χρονικών 6:13· ο Έσδρας πέφτει στα γόνατα και απλώνει τα χέρια του στην περικοπή Έσδρας 9:5· ο Δανιήλ γονατίζει τρεις φορές την ημέρα στην περικοπή Δανιήλ 6:10· και ο Ψαλμός 95:6 καλεί τους λάτρεις να υποκλιθούν, να λυγίσουν το γόνατο και να γονατίσουν. Η στάση του Ηλία με το πρόσωπο ανάμεσα στα γόνατα στην περικοπή 1 Βασιλέων 18:42 δείχνει πόσο χαμηλά μπορεί να κατέβει ένα γονατιστό σώμα.

Η σύγκριση με τα Ευαγγέλια παρέχει το ίδιο σωματικό λεξιλόγιο χωρίς να επιβάλλει μία υποχρεωτική στάση προσευχής. Το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 22:41 τοποθετεί ρητά τον Ιησού στα γόνατα· το κατά Ματθαίον 26:39 τον παρουσιάζει να πέφτει με το πρόσωπο στη γη· το κατά Μάρκον 14:35 τον παρουσιάζει να πέφτει στο έδαφος· και το κατά Μάρκον 11:25 αναγνωρίζει επίσης την όρθια προσευχή. Τα κείμενα αυτά μαρτυρούν γονάτισμα, πτώση με το πρόσωπο προς τα κάτω και ορθοστασία, αλλά δεν περιγράφουν όρθια υπόκλιση με τα χέρια στα γόνατα.

Ο αποδεκτός πυρήνας είναι επομένως γονατίζω: χαμηλώνει κανείς το σώμα λυγίζοντας τα γόνατα, ώστε να πάρει γονατιστή στάση. Το Κοράνι δεν προσδιορίζει τη θέση των χεριών ούτε την ακριβή γωνία του κορμού, επομένως ούτε το γράφημα προσθέτει κάτι από αυτά. Οι προγενέστερες Γραφές υποστηρίζουν την ταυτοποίηση της στάσης· ο κορανικός τύπος και η κορανική σύνταξη παραμένουν τα καθοριστικά λεξικά τεκμήρια.

Πηγές πρωτογενούς κειμένου

Πού αποτυγχάνουν άλλες σημασίες

εκτελώ γενικά τη λατρευτική πράξη

2:43

وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرْكَعُوا۟ مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ

Εναλλακτική επιλογή: τηρείτε τη λατρευτική πράξη και εκτελείτε γενικά τη λατρευτική πράξη μαζί με όσους την εκτελούν

Ερευνητική απόδοση: τηρείτε τη λατρευτική πράξη και γονατίζετε μαζί με όσους γονατίζουν

Η λατρευτική πράξη αποτελεί ήδη την αμέσως προηγούμενη συντονισμένη προσταγή. Επομένως, το ρήμα ركع προσδιορίζει μια στάση και δεν επαναλαμβάνει ολόκληρη την πράξη.

πέφτω σε πλήρη προσκύνηση

22:77

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱرْكَعُوا۟ وَٱسْجُدُوا۟ وَٱعْبُدُوا۟ رَبَّكُمْ وَٱفْعَلُوا۟ ٱلْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

Εναλλακτική επιλογή: πέστε σε πλήρη προσκύνηση και πέστε σε πλήρη προσκύνηση, και λατρέψτε τον Συντηρητή σας

Ερευνητική απόδοση: γονατίστε και πέστε σε πλήρη προσκύνηση, και λατρέψτε τον Συντηρητή σας

Οι δύο συντονισμένες προστακτικές απαιτούν διαφορετικές στάσεις· η απόδοση του ركع ως πλήρους προσκύνησης εξαλείφει την αντίθεση που κάνει το ίδιο το Κοράνι.

πέφτω

38:24

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ

Εναλλακτική επιλογή: Ο Δαβίδ έπεσε πέφτοντας και επέστρεψε

Ερευνητική απόδοση: Ο Δαβίδ έπεσε γονατιστός και επέστρεψε

Το خَرَّ δηλώνει ήδη την καθοδική κίνηση. Το επιρρηματικό رَاكِعًا δηλώνει τη στάση που καταλαμβάνεται κατά τη διάρκειά της ή μετά από αυτήν.

πιστεύω εσωτερικά

77:48

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ

Εναλλακτική επιλογή: όταν τους λένε να υιοθετήσουν μια εσωτερική πίστη, δεν πιστεύουν εσωτερικά

Ερευνητική απόδοση: όταν τους λένε «Γονατίστε», δεν γονατίζουν

Η επαναλαμβανόμενη προστακτική και ο προσωπικός ρηματικός τύπος στοχεύουν στην εκτέλεση μιας προσταγμένης, παρατηρήσιμης πράξης, όχι σε μια εσωτερική κατάσταση πίστης.