يَٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا۟ بِعَهْدِىٓ أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّٰىَ فَٱرْهَبُونِ
Γλωσσάριο του Κορανίου · αποδεκτό
ذَكَرَ
καθιστώ παρόν
Να προκαλεί ή να διατηρεί ένα σημαινόμενο ενεργά παρόν ενώπιον του ίδιου του υποκειμένου, ενός άλλου συμμετέχοντα ή ενός ακροατηρίου. Η έκφραση είναι ένας τρόπος να καθίσταται παρόν, όχι δεύτερη σημασία.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: σημασιολογική μονάδα · Εμφανίσεις: 274
Ρίζες: ذكر
Λήμματα: ذكر · تذكر · ذكرى · تذكرة · مدكر · ذاكر · تذكير · ادكر · ذاكرة · مذكور · مذكر
Τύποι: ٱذْكُرُ · ذِكْرِ · تَذَكَّرُ · ذِكْرَىٰ · يَتَذَكَّرُ · ٱذْكُرْ · يَذَّكَّرُ · ذِكْرًا · ذِّكْرِ · يَذْكُرُ · ذِكْرٌ · ذُكِّرُ · ذَكِّرْ · ذُكِرَ · ذِّكْرَ · مُّدَّكِرٍ · ذِّكْرَىٰ · ذِكْرُ · تَذْكِرَةٌ · تَذْكُرُ · ذَكَرَ · ٱذْكُر · تَتَذَكَّرُ · ذِكْرَ · ذِّكْرُ · تَذْكِرَةً · يُذْكَرَ · ذَكَرُ · ذَّٰكِرِينَ · يَذَّكَّرَ · ذُكِّرَ · ذِكْرٍ · ٱذْكُرِ · أَذْكُرْ · تُذَكِّرَ · يُذْكَرِ · تَذْكِيرِ · ٱدَّكَرَ · ذَكَرْ · أَذْكُرَ · نَذْكُرَ · يُذْكَرُ · ذَّٰكِرَٰتِ · تَذَكَّرَ · ذُكِّرْ · يَتَذَكَّرَ · ذِكْرَى · تَّذْكِرَةِ · مَّذْكُورًا · ذِّكْرَىٰٓ · مُذَكِّرٌ
Παραδείγματα εμφανίσεων (10 από 274)
Το δείγμα εμφανίσεων εντός πεδίου περιλαμβάνει τις θέσεις από την αρχή έως τη θέση 10, σε σύνολο 274, με τη σειρά του Κορανίου. Αποτελεί συνοπτική προεπισκόπηση βάσει θέσης και δεν κατατάσσεται ως ισχυρότερο τεκμήριο από τις εμφανίσεις που παραλείπονται. Πλήθος παραλειπόμενων εμφανίσεων: 264.
يَٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ
وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَٰقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَٰكُم بِقُوَّةٍ وَٱذْكُرُوا۟ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا ٱسْمُهُۥ وَسَعَىٰ فِى خَرَابِهَآ أُو۟لَٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَ لَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا خِزْىٌ وَلَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
يَٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ
فَٱذْكُرُونِىٓ أَذْكُرْكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِى وَلَا تَكْفُرُونِ
فَٱذْكُرُونِىٓ أَذْكُرْكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِى وَلَا تَكْفُرُونِ
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا۟ فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ فَإِذَآ أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَٰتٍ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ عِندَ ٱلْمَشْعَرِ ٱلْحَرَامِ وَٱذْكُرُوهُ كَمَا هَدَىٰكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلضَّآلِّينَ
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا۟ فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ فَإِذَآ أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَٰتٍ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ عِندَ ٱلْمَشْعَرِ ٱلْحَرَامِ وَٱذْكُرُوهُ كَمَا هَدَىٰكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلضَّآلِّينَ
فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَٰسِكَكُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَآءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَٰقٍ
λεξιλογική αιτιολόγηση με βάση το ίδιο το Κοράνι
Μία λειτουργία σε επίγνωση και έκφραση
Το καθιστώ παρόν παραμένει μία λειτουργία στη νοητική επίγνωση, στην έκφραση και στη δημόσια παρουσίαση· η μορφολογία συνθέτει την κατεύθυνση και τους ρόλους των συμμετεχόντων.
Το καθιστώ παρόν είναι το αμετάβλητο στις 274 μη φυλικές εμφανίσεις. Ένα σημαινόμενο μπορεί να είναι παρόν στην επίγνωση, στην έκφραση ή ενώπιον ενός ακροατηρίου. Αυτοί είναι χώροι στους οποίους πραγματώνεται η λειτουργία, όχι υποκατάστατες σημασίες.
Η αμοιβαία διατύπωση του 2:152 διατηρεί την ίδια λειτουργία και προς τις δύο κατευθύνσεις: Καταστήστε Με παρόν· θα σας καταστήσω παρόντες. Στο 6:118, το όνομα του Θεού καθίσταται παρόν επάνω στην τροφή μέσω της έκφρασης. Στο 7:201, ο τύπος V στρέφει τη λειτουργία προς τον ίδιο τον εαυτό.
Η μορφολογία συνθέτει τις διαφορές. Ο τύπος II καθιστά κάτι παρόν σε άλλον, ο τύπος V το καθιστά παρόν στον εαυτό, και ο τύπος VIII το επαναφέρει στην παρουσία. Τα ουσιαστικά και οι συμμετοχικοί τύποι συσκευάζουν τις ίδιες σχέσεις.
Το ουσιαστικό φυλικής κλάσης ذَكَر είναι ξεχωριστό ακριβές λέξημα. Οι 18 εμφανίσεις του ζευγοποιούνται ή αντιδιαστέλλονται προς θηλυκό, ιδίως στα 3:36 και 92:3. Αυτή η λεξική σύμπτωση δεν επιτρέπει να υποκαθίσταται η μία σημασία μέσα στο πεδίο της άλλης.
Πού αποτυγχάνουν άλλες σημασίες
θυμάμαι
6:118
فَكُلُوا۟ مِمَّا ذُكِرَ ٱسْمُ ٱللَّهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُم بِـَٔايَٰتِهِۦ مُؤْمِنِينَ
Εναλλακτική επιλογή: να τρώτε από εκείνο επάνω στο οποίο θυμήθηκε το όνομα του Θεού
Ερευνητική απόδοση: να τρώτε από εκείνο επάνω στο οποίο το όνομα του Θεού κατέστη παρόν
Το θυμάμαι περιορίζει τη λειτουργία στη διατηρούμενη νοητική επίγνωση. Η παθητική πρόταση, αντίθετα, καθιστά παρόν το όνομα του Θεού μέσω της έκφρασής του επάνω στην τροφή.
υπενθυμίζω
76:1
هَلْ أَتَىٰ عَلَى ٱلْإِنسَٰنِ حِينٌ مِّنَ ٱلدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْـًٔا مَّذْكُورًا
Εναλλακτική επιλογή: ένα πράγμα που υπενθυμίστηκε
Ερευνητική απόδοση: ένα πράγμα που κατέστη παρόν
Ο παθητικός συμμετέχων δεν έχει αποδέκτη της αιτιακής υπενθύμισης. Ονομάζει ένα πράγμα που έχει καταστεί παρόν στην επίγνωση ή στην έκφραση.