أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُزْجِى سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُۥ ثُمَّ يَجْعَلُهُۥ رُكَامًا فَتَرَى ٱلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَٰلِهِۦ وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن جِبَالٍ فِيهَا مِنۢ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ وَيَصْرِفُهُۥ عَن مَّن يَشَآءُ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِۦ يَذْهَبُ بِٱلْأَبْصَٰرِ
Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο
ٱلْوَدْق
βροχή
Νερό που κατεβαίνει από τα σύννεφα ως υετό.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 2
Ρίζες: ودق
Λήμματα: ودق
Τύποι: وَدْقَ
Παραδείγματα εμφανίσεων (2 από 2)
Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 2.
ٱللَّهُ ٱلَّذِى يُرْسِلُ ٱلرِّيَٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَيَبْسُطُهُۥ فِى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ يَشَآءُ وَيَجْعَلُهُۥ كِسَفًا فَتَرَى ٱلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَٰلِهِۦ فَإِذَآ أَصَابَ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦٓ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία
Η εσωτερική ανασκόπηση του Κορανίου κάλυψε και τις δύο εμφανίσεις وَدْق σε στενά παράλληλες περιγραφές σύννεφων. Ο Θεός οδηγεί, ενώνει και συσσωρεύει σύννεφα σε 24:43 και στέλνει ανέμους, απλώνει και κατακερματίζει σύννεφα σε 30:48. Σε κάθε περίπτωση η βροχή φαίνεται να αναδύεται μέσα από αυτά. Η δεύτερη περικοπή προσθέτει ότι όταν φτάνει στους υπηρέτες του Θεού χαίρονται, διακρίνοντας το νερό που πέφτει από το ίδιο το σύννεφο. Και οι δύο στόχοι μοιράζονται την ίδια οριστική αιτιατική και πρόταση. Το πεδίο ευθυγραμμισμένης ανάγνωσης δεν παρέχει καμία παραλλαγή που να απαιτεί ξεχωριστό κανόνα. Δεν επεξεργάστηκε κανένα προστατευμένο νόημα και δεν βρέθηκε ακριβής λεξιλογική σύγκρουση.