Γλωσσάριο του Κορανίου · αποδεκτό

مُلْقِي / مُلْقِيَات

ρίχνοντας

Ενεργητικές μετοχές του Τύπου IV: συμμετέχοντες που ρίχνουν κάτι ώστε να έρθει σε συνάντηση.

Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής

Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 4

Ρίζες: لقي

Λήμματα: ملقي · ملقية

Τύποι: مُّلْقُونَ · مُلْقِينَ · مُلْقِيَٰتِ

Παραδείγματα εμφανίσεων (4 από 4)

Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 4.

7:115

قَالُوا۟ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ نَحْنُ ٱلْمُلْقِينَ

10:80

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ

26:43

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ

77:5

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا

λεξιλογική αιτιολόγηση με βάση το ίδιο το Κοράνι

Μία ενέργεια σε όλη την οικογένεια

Δεν πρόκειται για αλλαγή της σημασίας από τα συμφραζόμενα. Το لقي διατηρεί μία χωρική-σχεσιακή ενέργεια, τη συνάντηση, και η μορφολογία καθορίζει πώς ονομάζεται κάθε εμφάνιση.

Το αναλλοίωτο στοιχείο είναι η συνάντηση: ένας συμμετέχων ή ένα μεταφερόμενο θέμα εισέρχεται σε λειτουργική επαφή ή παρουσία με αντισυμβαλλόμενο, αποδέκτη, προορισμό, επιφάνεια, κατάσταση, γεγονός ή κατεύθυνση. Το γύρω εδάφιο προσδιορίζει τους συμμετέχοντες και τις περιστάσεις· δεν αντικαθιστά αυτή τη σχέση με νέα λεξική σημασία.

Η μορφολογία προβάλλει διαφορετικές πλευρές της ίδιας ενέργειας. Οι Τύποι I και III κατονομάζουν άμεσα τη συνάντηση. Ο Τύπος II παρουσιάζει στον αποδέκτη αυτό που εισέρχεται σε συνάντηση μαζί του. Ο Τύπος IV ρίχνει ένα θέμα σε συνάντηση με έναν προορισμό. Ο Τύπος V κατονομάζει τη δεκτική πλευρά ως λήψη. Ο Τύπος VIII κατονομάζει την αμοιβαία συνάντηση, ενώ οι μετοχές κατονομάζουν συμμετέχοντες που συναντούν, ρίχνουν ή λαμβάνουν.

Η αντίθεση μεταξύ 27:6 και 2:37 κάνει ορατή τη μέθοδο. Στο 27:6, ο παθητικός Τύπος II تُلَقَّى παρουσιάζει τον αποδέκτη ως εκείνον στον οποίο παρουσιάζεται το Κοράνι. Στο 2:37, ο ενεργητικός Τύπος V تَلَقَّى παρουσιάζει τον Αδάμ να λαμβάνει λόγια. Παρόμοια γράμματα στην επιφάνεια δεν επιτρέπουν μία αδιαφοροποίητη αγγλική απόδοση· ο καταγεγραμμένος τύπος και η φωνή καθορίζουν ποια πλευρά της συνάντησης προβάλλεται.

Το ουσιαστικό تِلْقَاء κατονομάζει κατεύθυνση, την κατεύθυνση στην οποία βρίσκεται μια συνάντηση. Επομένως η κίνηση ή μια πρόθεση μπορεί να παράγει κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση ή προέλευση από αυτήν, χωρίς τα ‘προς’, ‘αντικριστά’ και ‘σύμφωνα’ να γίνονται ανταγωνιστικές σημασίες του ίδιου του ουσιαστικού.

Πηγές πρωτογενούς κειμένου