وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَآ أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ
Γλωσσάριο του Κορανίου · αποδεκτό
آيَة / آيَات
σημείο
Ένα αντιληπτό ή αναγνωρίσιμο γνώρισμα, μέσω του οποίου γίνεται γνωστή μια πραγματικότητα που δεν είναι τόσο άμεσα εμφανής.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: σημασιολογική μονάδα · Εμφανίσεις: 382
Ρίζες: أيي
Λήμματα: آية
Τύποι: ءَايَٰتِ · ـَٔايَٰتِ · ءَايَةً · ءَايَٰتٍ · ءَايَٰتُ · ءَايَةٌ · ـَٔايَةٍ · ءَايَةٍ · ءَايَٰتٍۭ · ءَايَٰتٌ · ءَايَةَ · ءَايَتُ · ءَايَٰتٌۢ · ءَايَةٍۭ · ءَايَاتُ · ءَايَاتِ · ءَايَتَيْنِ · ءَايَةًۢ
Παραδείγματα εμφανίσεων (10 από 382)
Το δείγμα εμφανίσεων εντός πεδίου περιλαμβάνει τις θέσεις από την αρχή έως τη θέση 10, σε σύνολο 382, με τη σειρά του Κορανίου. Αποτελεί συνοπτική προεπισκόπηση βάσει θέσης και δεν κατατάσσεται ως ισχυρότερο τεκμήριο από τις εμφανίσεις που παραλείπονται. Πλήθος παραλειπόμενων εμφανίσεων: 372.
وَءَامِنُوا۟ بِمَآ أَنزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوٓا۟ أَوَّلَ كَافِرٍۭ بِهِۦ وَلَا تَشْتَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِى ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّٰىَ فَٱتَّقُونِ
وَإِذْ قُلْتُمْ يَٰمُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍ وَٰحِدٍ فَٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ مِنۢ بَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ ٱلَّذِى هُوَ أَدْنَىٰ بِٱلَّذِى هُوَ خَيْرٌ ٱهْبِطُوا۟ مِصْرًا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلْمَسْكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٍ مِّنَ ٱللَّهِ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا۟ وَّكَانُوا۟ يَعْتَدُونَ
فَقُلْنَا ٱضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا كَذَٰلِكَ يُحْىِ ٱللَّهُ ٱلْمَوْتَىٰ وَيُرِيكُمْ ءَايَٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
وَلَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ءَايَٰتٍۭ بَيِّنَٰتٍ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ إِلَّا ٱلْفَٰسِقُونَ
مَا نَنسَخْ مِنْ ءَايَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَآ أَوْ مِثْلِهَآ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوْ تَأْتِينَآ ءَايَةٌ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَٰبَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا ٱلْـَٔايَٰتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوْ تَأْتِينَآ ءَايَةٌ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَٰبَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا ٱلْـَٔايَٰتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
رَبَّنَا وَٱبْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ
وَلَئِنْ أَتَيْتَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ بِكُلِّ ءَايَةٍ مَّا تَبِعُوا۟ قِبْلَتَكَ وَمَآ أَنتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ وَمَا بَعْضُهُم بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَّمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
λεξιλογική αιτιολόγηση με βάση το ίδιο το Κοράνι
Γιατί η λέξη παραμένει «σημείο»
آيَة ονομάζει κάτι αναγνωρίσιμο, μέσω του οποίου γίνεται γνωστή μια άλλη πραγματικότητα. Το αντικείμενο αναφοράς μπορεί να είναι γεγονός, πρόσωπο, κατάσταση, δημιουργημένο φαινόμενο ή απαγγελλόμενη μονάδα· ο γραμματικός αριθμός και μόνο δίνει «σημείο», «σημεία» ή «δύο σημεία».
Η άφιξη της Κιβωτού στο 2:248 είναι σημείο βασιλείας, το πρόσωπο στο 2:259 γίνεται σημείο για τους ανθρώπους, και η δημιουργία, οι γλώσσες και τα χρώματα στο 30:22 είναι σημεία. Σε κάθε περίπτωση, το κατονομαζόμενο πράγμα καθιστά αναγνωρίσιμη μια πραγματικότητα πέρα από το ίδιο. Η ίδια λειτουργία διατηρείται όταν το αντικείμενο αναφοράς είναι μια μεταδιδόμενη μονάδα, όπως στα σημεία που απαγγέλλονται στο 2:252 και στα σημεία μέσα στην αποκαλυφθείσα Γραφή στο 3:7.
Το «εδάφιο» είναι επομένως μια εφαρμογή σχετική με τη Γραφή, όχι ο λεξικός πυρήνας. Δεν μπορεί να ονομάσει την άφιξη της Κιβωτού, ένα πρόσωπο ή δημιουργημένες ανθρώπινες διαφορές. Και το «θαύμα» είναι υπερβολικά στενό, επειδή πολλά σημεία είναι μεταδιδόμενα ή παρατηρήσιμα γνωρίσματα και όχι έκτακτα γεγονότα. Η «απόδειξη» είναι ισχυρότερη από όσο απαιτεί το ουσιαστικό: ένα σημείο παραπέμπει και καθιστά κάτι αναγνωρίσιμο, αλλά από μόνο του δεν επιβάλλει το συμπέρασμα του παρατηρητή.
Η προειδοποίηση για την ανταλλαγή στο 2:41 φωτίζεται από την επαναλαμβανόμενη διατύπωση του ίδιου του Κορανίου. Στο 2:79, άνθρωποι γράφουν κάτι και το αποδίδουν στον Θεό για να αποκτήσουν μικρό τίμημα. Στο 3:187, άνθρωποι αποκρύπτουν την αποκαλυφθείσα Γραφή και αποκτούν μέσω αυτής μικρό τίμημα. Στο 9:9, αποκτάται μικρό τίμημα με αντάλλαγμα τα σημεία του Θεού και ακολουθεί η παρεμπόδιση από την οδό Του. Επομένως, η πρακτική αστοχία δεν περιορίζεται στην πώληση γραπτού κειμένου: είναι η αποκόμιση περιορισμένου κέρδους με αντάλλαγμα την υπονόμευση αυτού που καθιστά γνωστή την επικοινωνία του Θεού.
Η τρέχουσα μετάφραση ολόκληρου του 2:41 παραμένει αμετάβλητη, ενώ η γραμματική της ανταλλαγής εξετάζεται χωριστά. Σε επίπεδο λέξης, το بِآيَاتِي αποδίδει «τα σημεία Μου» χωρίς να μετατρέπει τα σημεία σε εδάφια, διδασκαλίες, αποδείξεις ή τίμημα.
Πού αποτυγχάνουν άλλες σημασίες
εδάφιο
2:248
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ءَايَةَ مُلْكِهِۦٓ أَن يَأْتِيَكُمُ ٱلتَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ ءَالُ مُوسَىٰ وَءَالُ هَٰرُونَ تَحْمِلُهُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
Εναλλακτική επιλογή: Το εδάφιο της βασιλείας του είναι ότι η Κιβωτός θα έρθει σε εσάς.
Ερευνητική απόδοση: Το σημείο της βασιλείας του είναι ότι η Κιβωτός θα έρθει σε εσάς.
Το υποσχεμένο γεγονός είναι η άφιξη της Κιβωτού. Το να αποκαλείται αυτό το γεγονός «εδάφιο» επιβάλλει μια κειμενική μονάδα εκεί όπου το χωρίο προσδιορίζει ένα αναγνωρίσιμο σημείο.
εδάφιο
2:259
أَوْ كَٱلَّذِى مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍ وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْىِۦ هَٰذِهِ ٱللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ ٱللَّهُ مِا۟ئَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُۥ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِا۟ئَةَ عَامٍ فَٱنظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَٱنظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ ءَايَةً لِّلنَّاسِ وَٱنظُرْ إِلَى ٱلْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
Εναλλακτική επιλογή: Θα σε καταστήσουμε εδάφιο για τους ανθρώπους.
Ερευνητική απόδοση: Θα σε καταστήσουμε σημείο για τους ανθρώπους.
Το πρόσωπο και ό,τι του συμβαίνει γίνονται αναγνωρίσιμα στους άλλους ανθρώπους. Ένα ανθρώπινο αντικείμενο αναφοράς δεν μπορεί να αναχθεί σε κειμενικό εδάφιο.
θαύμα
3:7
هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَيْكَ ٱلْكِتَٰبَ مِنْهُ ءَايَٰتٌ مُّحْكَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلْكِتَٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَٰبِهَٰتٌ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَٰبَهَ مِنْهُ ٱبْتِغَآءَ ٱلْفِتْنَةِ وَٱبْتِغَآءَ تَأْوِيلِهِۦ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُ وَٱلرَّٰسِخُونَ فِى ٱلْعِلْمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَٰبِ
Εναλλακτική επιλογή: Στην αποκαλυφθείσα Γραφή υπάρχουν καθοριστικά θαύματα· αυτά αποτελούν το θεμέλιο της αποκαλυφθείσας Γραφής, ενώ άλλα είναι παρόμοια.
Ερευνητική απόδοση: Στην αποκαλυφθείσα Γραφή υπάρχουν καθοριστικά σημεία· αυτά αποτελούν το θεμέλιο της αποκαλυφθείσας Γραφής, ενώ άλλα είναι παρόμοια.
Το ουσιαστικό προσδιορίζει μονάδες που μεταδίδονται μέσα στην αποκαλυφθείσα Γραφή. Το «θαύμα» περιορίζει την οικογένεια σε έκτακτα γεγονότα, ενώ το «σημείο» καλύπτει τόσο αυτές τις μονάδες όσο και παρατηρήσιμα φαινόμενα.
εδάφιο
30:22
وَمِنْ ءَايَٰتِهِۦ خَلْقُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱخْتِلَٰفُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَٰنِكُمْ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَٰتٍ لِّلْعَٰلِمِينَ
Εναλλακτική επιλογή: Μεταξύ των εδαφίων Του είναι η δημιουργία των ουρανών και της γης και η ποικιλία των γλωσσών και των χρωμάτων σας.
Ερευνητική απόδοση: Μεταξύ των σημείων Του είναι η δημιουργία των ουρανών και της γης και η ποικιλία των γλωσσών και των χρωμάτων σας.
Οι δημιουργημένες πραγματικότητες και οι παρατηρήσιμες ανθρώπινες διαφορές είναι τα αντικείμενα αναφοράς. Το «σημείο» ταιριάζει εδώ, καθώς και όταν το αντικείμενο αναφοράς είναι μια απαγγελλόμενη μονάδα· το «εδάφιο» δεν ταιριάζει.