Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο

بَكَى

κλαίω

Το πεπερασμένο ρήμα προτάσσει την πράξη του κλάματος ως συναισθηματική απόκριση.

Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής

Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 5

Ρίζες: بكي

Λήμματα: بكت

Τύποι: يَبْكُ · بَكَتْ · تَبْكُ

Παραδείγματα εμφανίσεων (5 από 5)

Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 5.

9:82

فَلْيَضْحَكُوا۟ قَلِيلًا وَلْيَبْكُوا۟ كَثِيرًا جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

12:16

وَجَآءُوٓ أَبَاهُمْ عِشَآءً يَبْكُونَ

17:109

وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًا

44:29

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ

53:60

وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ

Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία

Και τα επτά οικογενειακά περιστατικά εξετάστηκαν σε μία οριοθετημένη σελίδα. Κάθε περιστατικό είναι ένας παγωμένος στόχος, χωρίς προστατευμένα αρχεία ή συμπιεσμένους υποψηφίους. Πέντε ρήματα Μορφής-Ι κατηγορούν το κλάμα ως τιμωρία, την προσποιητή θλίψη, την ευλαβική ανταπόκριση, την κοσμική προσωποποίηση ή την επίπληξη της έλλειψης δακρύων. Ένα περιστασιακό ουσιαστικό στον πληθυντικό παρουσιάζει τους ευνοούμενους ανθρώπους να πέφτουν κάτω ενώ κλαίνε, και ένα ρήμα Μορφής-IV αποδίδει αιτιολογικά το να κάνει τους ανθρώπους να κλαίνε στον Θεό. Ο χρόνος, το πρόσωπο, ο αριθμός, η διάθεση, η άρνηση, η επιρρηματική ποσότητα, η περιστασιακή πτώση, η προσωποποίηση του υποκειμένου και η αιτιολογική παραγωγή συνθέτουν τοπικά. Τα ποικίλα συναισθηματικά και ρητορικά σκηνικά μοιράζονται έναν πυρήνα κλάματος χωρίς εσωτερική αντίφαση του Κορανίου. Δεν υπάρχει ευθυγραμμισμένο ωφέλιμο φορτίο ανάγνωσης ή ανεπίλυτο ζήτημα.