ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ · ਸਵੀਕਾਰਿਆ

ل ق ي

ਮੀਟਿੰਗ

ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਿਰਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇਕਾਈ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਚੀਜ਼, ਹਾਲਤ, ਥਾਂ, ਸਤਹ, ਘਟਨਾ ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤੀ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੂਪ-ਵਿਗਿਆਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਰਤੋਂ ਸਿੱਧੀ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਕਾਰਣਤਾ, ਗ੍ਰਹਿਣ, ਪਰਸਪਰਤਾ, ਭਾਗੀਦਾਰ ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਦਾਇਰਾ

ਦਾਇਰਾ: ਸ਼ਬਦ-ਮੂਲ · ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਸਥਾਨ: 146

ਸ਼ਬਦ-ਮੂਲ: لقي

ਕੋਸ਼ੀ ਰੂਪ: ألقى · لقاء · لق · التقى · لقى · تلقى · ملاقوا · تلقاء · ملقي · يلاق · ملاقي · لاقي

ਰੂਪ: لِقَآءَ · أَلْقَىٰ · أَلْقَ · لِقَآءِ · أَلْقُ · أَلْقِ · أُلْقِىَ · أَلْقَيْ · ٱلْتَقَى · أَلْقَى · لَقِي · يَلْقَ · لِقَآئِ · لَقُ · مُّلَٰقُوا۟ · يُلْقُ · يُلْقِى · يُلَقَّىٰ · يُلَٰقُ · تُلْقُ · نُلْقِى · تِلْقَآءَ · تُلْقِىَ · مُّلْقُونَ · يُلْقَىٰٓ · أُلْقُ · أَلْقِيَ · مُلَٰقِي · تَلَقَّىٰٓ · مُّلَٰقُو · ٱلْتَقَ · تَلْقَ · أَلْقَىٰٓ · مُلْقِينَ · أُلْقِى · ٱلْتَقَيْ · تِلْقَآئِ · يَلْقَىٰ · تُلْقَىٰ · لَقِيَ · يُلْقِ · تَتَلَقَّىٰ · تَلَقَّ · يُلَقَّ · تُلَقَّى · لَٰقِي · لِّقَآئِ · تَّلَاقِ · يُلْقَىٰ · لِّقَآءِ · يَتَلَقَّى · مُتَلَقِّيَانِ · ءُلْقِىَ · يَلْتَقِيَ · مُلَٰقٍ · لَقَّىٰ · مُلْقِيَٰتِ · أَلْقَتْ

ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਗਿਣਤੀ: 10; ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ: 146

ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਗਿਣਤੀ: 10, ਕੁੱਲ 146 ਵਿੱਚੋਂ। ਇਹ ਸਥਾਨ-ਆਧਾਰਿਤ ਸੰਖੇਪ ਝਲਕ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ-ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 136 ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਬੂਤ ਦਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

2:14

وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ إِلَىٰ شَيَٰطِينِهِمْ قَالُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ

2:37

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

2:46

ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ

2:76

وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ قَالُوٓا۟ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا فَتَحَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَآجُّوكُم بِهِۦ عِندَ رَبِّكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

2:195

وَأَنفِقُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا تُلْقُوا۟ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى ٱلتَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ

2:223

نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا۟ حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ وَقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُمْ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ

2:249

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلْجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّى وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّىٓ إِلَّا مَنِ ٱغْتَرَفَ غُرْفَةًۢ بِيَدِهِۦ فَشَرِبُوا۟ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ قَالُوا۟ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةًۢ بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ

3:13

قَدْ كَانَ لَكُمْ ءَايَةٌ فِى فِئَتَيْنِ ٱلْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَٰتِلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْىَ ٱلْعَيْنِ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِۦ مَن يَشَآءُ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُو۟لِى ٱلْأَبْصَٰرِ

3:44

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَٰمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ

3:119

هَٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ

ਕੁਰਆਨ-ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਬਦ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਰਕ-ਆਧਾਰ

ਪੂਰੇ ਸ਼ਬਦ-ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਕਿਰਿਆ

ਇਹ ਸੰਦਰਭ ਵੱਲੋਂ ਅਰਥ ਬਦਲਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। لقي ਇੱਕੋ ਸਥਾਨਕ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਿਰਿਆ, ਮੁਲਾਕਾਤ, ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੂਪ-ਵਿਗਿਆਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਟੱਲ ਤੱਤ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੈ: ਕੋਈ ਭਾਗੀਦਾਰ ਜਾਂ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਵਿਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਪੱਖ, ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ, ਮੰਜ਼ਿਲ, ਸਤਹ, ਹਾਲਤ, ਘਟਨਾ ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਸੰਪਰਕ ਜਾਂ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਆਇਤ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ।

ਰੂਪ-ਵਿਗਿਆਨ ਉਸ ਇੱਕੋ ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ। ਰੂਪ I ਅਤੇ ਰੂਪ III ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰੂਪ II ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਅੱਗੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੂਪ IV ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਰੂਪ V ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲ ਪੱਖ ਨੂੰ ‘ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਾ’ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੂਪ VIII ਪਰਸਪਰ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਕਿਰਦੰਤ ਮਿਲਣ, ਸੁੱਟਣ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

27:6 ਅਤੇ 2:37 ਵਿਚਲਾ ਵਿਰੋਧ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। 27:6 ਵਿੱਚ ਕਰਮਣੀ ਰੂਪ II تُلَقَّى ਸੰਬੋਧਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਅੱਗੇ ਕੁਰਆਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। 2:37 ਵਿੱਚ ਕਰਤਰੀ ਰੂਪ V تَلَقَّى ਆਦਮ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਪਰੋਂ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਅੱਖਰ ਇੱਕੋ ਭੇਦ-ਰਹਿਤ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ; ਦਰਜ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵਾਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਪੱਖ ਉਭਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਨਾਂਵ تِلْقَاء ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਗਤੀ ਜਾਂ ਸੰਬੰਧਕ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਗਤੀ ਜਾਂ ਉੱਥੋਂ ਆਰੰਭ ਦਰਸਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ‘ਵੱਲ’, ‘ਸਾਹਮਣੇ’ ਅਤੇ ‘ਅਨੁਸਾਰ’ ਨੂੰ ਨਾਂਵ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੇ ਅਰਥ ਬਣਾਏ।

ਪ੍ਰਾਥਮਿਕ ਪਾਠ-ਸਰੋਤ