فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ
ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ · ਖਰੜਾ
نسأ
ਸਹਾਇਕ ਰੂਪ
ਉਹ ਭੌਤਿਕ ਸਮਰਥਨ ਜਿਸ 'ਤੇ ਸੁਲੈਮਾਨ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਦਾਇਰਾ
ਦਾਇਰਾ: ਚੋਣ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਖੰਡ ਸਮੂਹ · ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਸਥਾਨ: 1
ਸ਼ਬਦ-ਮੂਲ: نسأ
ਕੋਸ਼ੀ ਰੂਪ: منسأت
ਰੂਪ: مِنسَأَتَ
ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਗਿਣਤੀ: 1; ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ: 1
ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ: 1।
ਇਹ ਅਰਥ ਕਿਉਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ
ٱلنَّسِيء ਧਰਮਿਕ ਦਰਜਾ ਸਾਲਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਸਰਕਾਉਣ ਦੀ ਕੈਲੰਡਰਿਕ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। مِنسَأَة ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਸੁਲੈਮਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਰੀਰੀਕ ਸਮਰਥਨ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜੀਵ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪੈਦਾ ਹੈ। ਕੁਰਆਨਿਕ ਫਰੇਮਾਂ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਬਦਲਣ ਯੋਗ ਮਤਲਬ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਸੰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਸੰਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਹੀ ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ੀ ਟੱਕਰ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਬਜਾਏ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਲਿਆਉਣ ਦੇ।