وَقَالُوا۟ لَن يَدْخُلَ ٱلْجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَٰرَىٰ تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَٰنَكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ
Γλωσσάριο του Κορανίου · προσχέδιο
بُرْهَان
απόδειξη
Το ουσιαστικό υποδηλώνει αποφασιστικά αποδεικτικά στοιχεία επαρκή για να διαπιστωθεί αν ένας ισχυρισμός είναι αληθινός.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: επιμελημένο σύνολο τμημάτων · Εμφανίσεις: 8
Ρίζες: برهن
Λήμματα: برهان
Τύποι: بُرْهَٰنَ · بُرْهَٰنٌ · بُرْهَٰنَانِ
Παραδείγματα εμφανίσεων (8 από 8)
Εμφανίσεις εντός πεδίου που προβάλλονται με τη σειρά του Κορανίου: 8.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدْ جَآءَكُم بُرْهَٰنٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَآ إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِۦ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَآ أَن رَّءَا بُرْهَٰنَ رَبِّهِۦ كَذَٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ ٱلسُّوٓءَ وَٱلْفَحْشَآءَ إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُخْلَصِينَ
أَمِ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَٰنَكُمْ هَٰذَا ذِكْرُ مَن مَّعِىَ وَذِكْرُ مَن قَبْلِى بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ٱلْحَقَّ فَهُم مُّعْرِضُونَ
وَمَن يَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ لَا بُرْهَٰنَ لَهُۥ بِهِۦ فَإِنَّمَا حِسَابُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦٓ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَٰفِرُونَ
أَمَّن يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَمَن يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ أَءِلَٰهٌ مَّعَ ٱللَّهِ قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَٰنَكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ
ٱسْلُكْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ وَٱضْمُمْ إِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ ٱلرَّهْبِ فَذَٰنِكَ بُرْهَٰنَانِ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦٓ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا فَٰسِقِينَ
وَنَزَعْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا فَقُلْنَا هَاتُوا۟ بُرْهَٰنَكُمْ فَعَلِمُوٓا۟ أَنَّ ٱلْحَقَّ لِلَّهِ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ
Γιατί επιλέχθηκε αυτή η σημασία
Και τα οκτώ οικογενειακά περιστατικά εξετάστηκαν σε μία οριοθετημένη σελίδα. Κάθε περιστατικό είναι ένας παγωμένος στόχος, χωρίς προστατευμένα αρχεία. Μια συμπυκνωμένη πρόταση που επικαλύπτει 2:111 εξετάστηκε μόνο ως υποψήφια πρόταση και δεν έγινε αποδεκτή ούτε χρησιμοποιήθηκε ως αυθεντία. Η ανεξάρτητη εσωτερική ανασκόπηση του Κορανίου δείχνει ότι το ουσιαστικό που ζητήθηκε για να τεκμηριώσει ισχυρισμούς, αρνήθηκε την αστήρικτη λατρεία, ελήφθη από τον Θεό, είδε ο Ιωσήφ και εφαρμόστηκε στο διπλό στα δύο σημεία του Μωυσή. Ο αριθμός, η οριστικότητα, η πτώση, το κτητικό επίθημα και η φράση πηγής συνθέτουν τοπικά. Το αποδεικτικό αντικείμενο ποικίλλει, αλλά κάθε περιστατικό παρουσιάζει αποφασιστική υποστήριξη για την αλήθεια ή την απουσία της. Δεν υπάρχει ευθυγραμμισμένο ωφέλιμο φορτίο ανάγνωσης ή ανεπίλυτο ζήτημα.