فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
Γλωσσάριο του Κορανίου · αποδεκτό
ت و ب
επιστρέφω
Να εισέρχεται ξανά ή να αποκαθιστά μια προηγούμενη σχέση ή πορεία μετά από απομάκρυνση ή διακοπή.
Λεξιλογικό πεδίο εφαρμογής
Πεδίο εφαρμογής: σημασιολογική μονάδα · Εμφανίσεις: 87
Ρίζες: توب
Λήμματα: تاب · تواب · توبة · متاب · تائب · توب · تائبة
Τύποι: تَابَ · يَتُوبُ · تَابُ · تُوبُ · تَّوَّابُ · تُبْ · يَتُوبَ · تَوَّابًا · تَّوْبَةُ · تَوْبَةً · تَّوْبَةَ · تَوَّابٌ · أَتُوبُ · تَّوَّٰبِينَ · تَوْبَتُ · تَّٰٓئِبُونَ · تَّابَ · مَتَابِ · مَتَابًا · تَّوْبِ · يَتُبْ · تَتُوبَ · تَٰٓئِبَٰتٍ · تَوَّابًۢا
Παραδείγματα εμφανίσεων (10 από 87)
Το δείγμα εμφανίσεων εντός πεδίου περιλαμβάνει τις θέσεις από την αρχή έως τη θέση 10, σε σύνολο 87, με τη σειρά του Κορανίου. Αποτελεί συνοπτική προεπισκόπηση βάσει θέσης και δεν κατατάσσεται ως ισχυρότερο τεκμήριο από τις εμφανίσεις που παραλείπονται. Πλήθος παραλειπόμενων εμφανίσεων: 77.
فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَٰقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓا۟ إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَٰقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓا۟ إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَٰقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓا۟ إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
رَبَّنَا وَٱجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَآ أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
رَبَّنَا وَٱجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَآ أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَبَيَّنُوا۟ فَأُو۟لَٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَبَيَّنُوا۟ فَأُو۟لَٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَبَيَّنُوا۟ فَأُو۟لَٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
λεξιλογική αιτιολόγηση με βάση το ίδιο το Κοράνι
Μία επιστροφή και προς τις δύο κατευθύνσεις
Το Κοράνι χρησιμοποιεί την ίδια λειτουργία توب για ανθρώπους που επιστρέφουν στον Θεό και για τον Θεό που επιστρέφει προς τους ανθρώπους. Το υποκείμενο και η πρόθεση ορίζουν την κατεύθυνση· δεν δημιουργούν δύο λεξικές σημασίες.
Πρόκειται για μία σχεσιακή λειτουργία, όχι για αλλαγή της λέξης από τα συμφραζόμενα. Οι άνθρωποι επιστρέφουν στον Θεό με το إِلَى, ενώ ο Θεός επιστρέφει προς τους ανθρώπους με το عَلَى. Η συνοδευτική γραμματική προσδιορίζει ποιος επιστρέφει και προς ποια κατεύθυνση· ο πυρήνας توب παραμένει επιστρέφω.
Η ζευγαρωμένη διατύπωση στο 9:118 είναι αποφασιστική. Ο Θεός πρώτα επέστρεψε προς τους ανθρώπους ώστε να επιστρέψουν, και μετά το εδάφιο ονομάζει τον Θεό تَوَّاب. Η απόδοση του πρώτου ρήματος ως «δέχθηκε μετάνοια» και του δεύτερου ως «μετανοώ» θα έκρυβε την επαναλαμβανόμενη αραβική λειτουργία και θα αντέστρεφε τη δηλωμένη ακολουθία.
Το γύρω λεξιλόγιο παρέχει ελεγχόμενες αντιθέσεις. Στο 9:104 το يَقْبَلُ σημαίνει χωριστά «δέχεται», ενώ το تَوْبَة ονομάζει την επιστροφή. Στο 2:187 το عَفَا δίνει χωριστά συγχώρεση μετά την επιστροφή του Θεού προς τους ανθρώπους. Στο 11:3 η αναζήτηση κάλυψης και η επιστροφή διατάσσονται ως δύο διακριτές πράξεις.
Η μορφολογία καθορίζει έπειτα την ελληνική μορφή: τα συντελεσμένα ρήματα είναι «επέστρεψε», οι ενδεικτικοί ασυντέλεστοι τύποι μπορεί να είναι «επιστρέφει», οι προστακτικές και άλλοι ασημείωτοι τύποι «επιστρέφω», οι συνήθεις μετέχοντες «επιστρέφοντας», ο ανθρώπινος εντατικός πληθυντικός «επιστρέφοντας επανειλημμένα» και ο θεϊκός εντατικός ενικός «Ο Πάντοτε Επιστρέφων». Η εύνοια μπορεί να συναχθεί όταν ο Θεός επιστρέφει προς έναν ωφελούμενο, αλλά δεν εισάγεται στο επίπεδο της λέξης.
Πηγές πρωτογενούς κειμένου
- Λεξικό του Κορανικού Αραβικού Σώματος Κειμένων: توب Κατάλογος της ρίζας توب
Πού αποτυγχάνουν άλλες σημασίες
συγχωρώ
2:187
أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ ٱلصِّيَامِ ٱلرَّفَثُ إِلَىٰ نِسَآئِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتَانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنكُمْ فَٱلْـَٰٔنَ بَٰشِرُوهُنَّ وَٱبْتَغُوا۟ مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَكُمْ وَكُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ ٱلْخَيْطُ ٱلْأَبْيَضُ مِنَ ٱلْخَيْطِ ٱلْأَسْوَدِ مِنَ ٱلْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا۟ ٱلصِّيَامَ إِلَى ٱلَّيْلِ وَلَا تُبَٰشِرُوهُنَّ وَأَنتُمْ عَٰكِفُونَ فِى ٱلْمَسَٰجِدِ تِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ ءَايَٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
Εναλλακτική επιλογή: Έτσι σας συγχώρησε και σας συγχώρησε.
Ερευνητική απόδοση: Έτσι επέστρεψε προς εσάς και σας συγχώρησε.
Το συντονισμένο عَفَا δίνει τη συγχώρεση ως ξεχωριστή πράξη. Επομένως το تَابَ δεν μπορεί ήδη να σημαίνει «συγχώρησε».
Αποδέκτης της μετάνοιας
9:104
أَلَمْ يَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ ٱلتَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِۦ وَيَأْخُذُ ٱلصَّدَقَٰتِ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
Εναλλακτική επιλογή: Ο Θεός δέχεται τη μετάνοια των δούλων Του, και ο Θεός είναι ο Αποδέκτης της μετάνοιας.
Ερευνητική απόδοση: Ο Θεός δέχεται την επιστροφή των δούλων Του, και ο Θεός είναι ο Πάντοτε Επιστρέφων.
Το εδάφιο χρησιμοποιεί ήδη το يَقْبَلُ για το «δέχεται». Η αντικατάσταση του تَوَّاب με «Αποδέκτης» σβήνει την αντίθεση ανάμεσα στα قبول και توب στην ίδια πρόταση.
μετανοώ
9:118
وَعَلَى ٱلثَّلَٰثَةِ ٱلَّذِينَ خُلِّفُوا۟ حَتَّىٰٓ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوٓا۟ أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ ٱللَّهِ إِلَّآ إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
Εναλλακτική επιλογή: Έπειτα μετανόησε επάνω τους ώστε να μετανοήσουν.
Ερευνητική απόδοση: Έπειτα επέστρεψε προς αυτούς ώστε να επιστρέψουν.
Το ίδιο ρήμα έχει πρώτα ως υποκείμενο τον Θεό και έπειτα τους ανθρώπους. Το «μετανοώ» δίνει στις δύο εμφανίσεις άσχετες ελληνικές λειτουργίες και κάνει τον Θεό να εκτελεί την πράξη του ανθρώπου που σφάλλει.
ζητώ συγχώρεση
11:3
وَأَنِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَٰعًا حَسَنًا إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِى فَضْلٍ فَضْلَهُۥ وَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ
Εναλλακτική επιλογή: Ζητήστε κάλυψη από τον Συντηρητή σας, έπειτα ζητήστε Του συγχώρεση.
Ερευνητική απόδοση: Ζητήστε κάλυψη από τον Συντηρητή σας, έπειτα επιστρέψτε σε Αυτόν.
Το εδάφιο διατάσσει τα ٱسْتَغْفِرُوا και تُوبُوا ως δύο πράξεις. Η πρώτη ζητά κάλυψη· η δεύτερη επιστρέφει στον δηλωμένο προορισμό.