குர்ஆன் சொற்களஞ்சியம் · ஏற்கப்பட்டது

ءَادَم / آدَم

ஆதாம் ( நிலம்-ட்எர்இவ்எட் மனிதர்)

குர்ஆனிய எழுத்துவடிவங்கள் முழுவதிலும், நிலத்திலிருந்து தோன்றிய மனிதர் என மொழிபெயர்க்கப்படும் ஆதம் என்ற இயற்பெயர்.

சொற்பொருள் வரம்பு

வரம்பு: தலைச்சொல் · இடம்பெறல்கள்: 25

சொல்வேர்கள்: أدم

தலைச்சொற்கள்: آدم

வடிவங்கள்: ءَادَمَ · ـَٔادَمُ · ءَادَمُ

இடம்பெறல் எடுத்துக்காட்டுகள் (காட்டப்படும் எண்ணிக்கை: 10; மொத்த எண்ணிக்கை: 25)

வரம்பிற்குட்பட்ட இடம்பெறல்களில் குர்ஆன் வரிசைப்படி முதலில் காட்டப்படும் பகுதியின் எண்ணிக்கை: 10; மொத்த எண்ணிக்கை: 25. இடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட சுருக்கமான முன்னோட்டமாகவே இந்தப் பகுதி சேர்க்கப்பட்டுள்ளது; விடுபட்ட பகுதியின் எண்ணிக்கை 15. விடுபட்ட பகுதியைவிட இது வலுவான சான்றாகத் தரவரிசைப்படுத்தப்படவில்லை.

2:31

وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلْأَسْمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ فَقَالَ أَنۢبِـُٔونِى بِأَسْمَآءِ هَٰٓؤُلَآءِ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

2:33

قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئْهُم بِأَسْمَآئِهِمْ فَلَمَّآ أَنۢبَأَهُم بِأَسْمَآئِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ غَيْبَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ

2:34

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ

2:35

وَقُلْنَا يَٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ

2:37

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

3:33

إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحًا وَءَالَ إِبْرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمْرَٰنَ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ

3:59

إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

5:27

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ٱبْنَىْ ءَادَمَ بِٱلْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ ٱلْـَٔاخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلْمُتَّقِينَ

7:11

وَلَقَدْ خَلَقْنَٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ

7:19

وَيَٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ

மறைநூல்களுக்கு இடையிலான பெயரிடல்

ஏன் ட்ஹ்எ நிலம்-ட்எர்இவ்எட் ஹ்உம்அன்?

தொடக்கநூல், மனிதனையும் நிலத்தையும் குறிக்கும் எபிரேயச் சொற்களை அருகருகே வைக்கிறது; பின்னர் மனிதகுலத்தைக் குறிக்கும் அதே சொல்லை ஆதாம் என்ற தனிப்பட்ட பெயராக வளர்த்தெடுக்கிறது.

தொடக்கநூல் 1:25, விரிந்த நிலம் அல்லது பூமி எனும் אֶרֶץ (ʾereṣ)-ஐ, பொருள்மயமான தரை அல்லது மண் எனும் אֲדָמָה (ʾădāmāh)-இலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. அது חַיַּת הָאָרֶץ என்பதை நிலத்தின் விலங்கு என்றும், רֶמֶשׂ הָאֲדָמָה என்பதை தரையில் ஊரும் உயிர் என்றும் கூறுகிறது. முன்னொட்டான הָ (ha-) என்பது ‘அந்த’ என்ற வரையறைச் சுட்டு.

பின்னர் ஆதியாகமம் 2:7, הָאָדָם (hā-ʾādām, மனிதன்) என்பதை הָאֲדָמָה (hā-ʾădāmāh, நிலம்) என்பதன் அருகில் வைக்கிறது: மனிதன் நிலத்தின் தூசியிலிருந்து உருவாக்கப்படுகிறான். இந்த அருகமைப்பு மனிதன்–நிலம் சொல்விளையாட்டை உரையின் ஒரு பகுதியாகவே ஆக்குகிறது.

தொடக்கநூல் 1:26-27-இல் אָדָם முதலில் ஆணும் பெண்ணுமாகப் படைக்கப்பட்ட மனிதரையோ மனிதகுலத்தையோ குறிக்கிறது. பின்னர் அதே சொல் அந்தத் தனிநபரின் பெயராகச் செயல்படுகிறது. ஆகவே ‘ஆதாம் (மண்ணிலிருந்து உருவான மனிதர்)’ என்பது இயற்பெயரைத் தக்கவைத்துக்கொண்டே அந்த விரிவான மறைநூல் பொருளையும் பேணுகிறது.

இது மறைநூல்களுக்கு இடையிலான பெயரிடல் காரணவிளக்கம்; அரபு آدم என்பது எபிரேய אֲדָמָה இலிருந்து வந்தது என்பதற்கான குர்ஆனுக்குள்ளான சான்று அல்ல. எபிரேயச் சொற்களில் ஒன்று மற்றதிலிருந்து வந்ததா அல்லது இரண்டும் பழைய வேரைப் பகிர்கின்றனவா என்ற தனி வரலாற்றுக் கேள்வியையும் இது தீர்மானிப்பதில்லை.

முதன்மை உரை மூலங்கள்