குர்ஆன் சொற்களஞ்சியம் · ஏற்கப்பட்டது

ل ق ي

எதிர்கொள்ளுதல்

ஓர் அலகு ஒரு நபர், பொருள், நிலை, இடம், மேற்பரப்பு, நிகழ்வு அல்லது திசையுடன் சந்திப்பு உறவுக்குள் வரும் ஒரே இடஞ்சார்-உறவுசார் செயற்பாடு. ஒரு பயன்பாடு நேரடிச் சந்திப்பு, காரணமாக்கல், பெறுதல், பரஸ்பரத்தன்மை, பங்கேற்பாளர் அல்லது திசை ஆகியவற்றில் எதைப் பெயரிடுகிறது என்பதை உருபியல் தீர்மானிக்கிறது.

சொற்பொருள் வரம்பு

வரம்பு: சொல்வேர் · இடம்பெறல்கள்: 146

சொல்வேர்கள்: لقي

தலைச்சொற்கள்: ألقى · لقاء · لق · التقى · لقى · تلقى · ملاقوا · تلقاء · ملقي · يلاق · ملاقي · لاقي

வடிவங்கள்: لِقَآءَ · أَلْقَىٰ · أَلْقَ · لِقَآءِ · أَلْقُ · أَلْقِ · أُلْقِىَ · أَلْقَيْ · ٱلْتَقَى · أَلْقَى · لَقِي · يَلْقَ · لِقَآئِ · لَقُ · مُّلَٰقُوا۟ · يُلْقُ · يُلْقِى · يُلَقَّىٰ · يُلَٰقُ · تُلْقُ · نُلْقِى · تِلْقَآءَ · تُلْقِىَ · مُّلْقُونَ · يُلْقَىٰٓ · أُلْقُ · أَلْقِيَ · مُلَٰقِي · تَلَقَّىٰٓ · مُّلَٰقُو · ٱلْتَقَ · تَلْقَ · أَلْقَىٰٓ · مُلْقِينَ · أُلْقِى · ٱلْتَقَيْ · تِلْقَآئِ · يَلْقَىٰ · تُلْقَىٰ · لَقِيَ · يُلْقِ · تَتَلَقَّىٰ · تَلَقَّ · يُلَقَّ · تُلَقَّى · لَٰقِي · لِّقَآئِ · تَّلَاقِ · يُلْقَىٰ · لِّقَآءِ · يَتَلَقَّى · مُتَلَقِّيَانِ · ءُلْقِىَ · يَلْتَقِيَ · مُلَٰقٍ · لَقَّىٰ · مُلْقِيَٰتِ · أَلْقَتْ

இடம்பெறல் எடுத்துக்காட்டுகள் (காட்டப்படும் எண்ணிக்கை: 10; மொத்த எண்ணிக்கை: 146)

வரம்பிற்குட்பட்ட இடம்பெறல்களில் குர்ஆன் வரிசைப்படி முதலில் காட்டப்படும் பகுதியின் எண்ணிக்கை: 10; மொத்த எண்ணிக்கை: 146. இடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட சுருக்கமான முன்னோட்டமாகவே இந்தப் பகுதி சேர்க்கப்பட்டுள்ளது; விடுபட்ட பகுதியின் எண்ணிக்கை 136. விடுபட்ட பகுதியைவிட இது வலுவான சான்றாகத் தரவரிசைப்படுத்தப்படவில்லை.

2:14

وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ إِلَىٰ شَيَٰطِينِهِمْ قَالُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ

2:37

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

2:46

ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ

2:76

وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ قَالُوٓا۟ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا فَتَحَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَآجُّوكُم بِهِۦ عِندَ رَبِّكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

2:195

وَأَنفِقُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا تُلْقُوا۟ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى ٱلتَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ

2:223

نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا۟ حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ وَقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُمْ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ

2:249

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلْجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّى وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّىٓ إِلَّا مَنِ ٱغْتَرَفَ غُرْفَةًۢ بِيَدِهِۦ فَشَرِبُوا۟ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ قَالُوا۟ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةًۢ بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ

3:13

قَدْ كَانَ لَكُمْ ءَايَةٌ فِى فِئَتَيْنِ ٱلْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَٰتِلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْىَ ٱلْعَيْنِ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِۦ مَن يَشَآءُ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُو۟لِى ٱلْأَبْصَٰرِ

3:44

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَٰمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ

3:119

هَٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ

குர்ஆனுக்குள் அமைந்த சொற்பொருள் காரணவிளக்கம்

சொற்குடும்பம் முழுவதும் ஒரே செயற்பாடு

இது சூழல் பொருளை மாற்றுவது அல்ல. لقي ஒரே இடஞ்சார்-உறவுசார் செயற்பாடான சந்திப்பைத் தக்கவைக்கிறது; ஒரு பயன்பாடு எவ்வாறு பெயரிடப்படுகிறது என்பதை உருபியல் தீர்மானிக்கிறது.

மாறாதது சந்திப்பே: ஒரு பங்கேற்பாளர் அல்லது இடமாற்றப்பட்ட கருப்பொருள் எதிர்த்தரப்பு, பெறுநர், இலக்கு, மேற்பரப்பு, நிலை, நிகழ்வு அல்லது திசையுடன் செயற்பாட்டுத் தொடர்பு அல்லது உடனிருப்புக்குள் நுழைகிறது. சுற்றியுள்ள வசனம் பங்கேற்பாளர்களையும் சூழ்நிலைகளையும் அடையாளம் காட்டுகிறது; அந்த உறவைப் புதிய சொற்பொருளால் மாற்றுவதில்லை.

உருபியல் அந்த ஒரே செயற்பாட்டின் வெவ்வேறு பக்கங்களை முன்னிறுத்துகிறது. வடிவம் I மற்றும் வடிவம் III சந்திப்பை நேரடியாகப் பெயரிடுகின்றன. வடிவம் II பெறுநருடன் சந்திப்புக்குள் வருவதை அவரிடம் முன்வைக்கிறது. வடிவம் IV ஒரு கருப்பொருளை இலக்குடன் சந்திப்புக்குள் எறிகிறது. வடிவம் V ஏற்கும் பக்கத்தை ‘பெறுதல்’ எனப் பெயரிடுகிறது. வடிவம் VIII பரஸ்பரச் சந்திப்பைப் பெயரிடுகிறது; பெயரெச்சங்கள் சந்திக்கும், எறியும் அல்லது பெறும் பங்கேற்பாளர்களைப் பெயரிடுகின்றன.

27:6 மற்றும் 2:37 இடையிலான வேறுபாடு இம்முறையைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. 27:6-இல், செயப்பாட்டு வடிவம் II تُلَقَّى விளிக்கப்பட்டவருக்குக் குர்ஆன் முன்வைக்கப்படுவதாகக் காட்டுகிறது. 2:37-இல், செய்வினை வடிவம் V تَلَقَّى ஆதமைச் சொற்களைப் பெறுபவராகக் காட்டுகிறது. தோற்றத்தில் ஒத்த எழுத்துகள் வேறுபடுத்தப்படாத ஒரே ஆங்கிலப் பொருளுரையை அனுமதிப்பதில்லை; பதிவுசெய்யப்பட்ட வடிவமும் வினைக்குரலும் சந்திப்பின் எந்தப் பக்கம் முன்னிறுத்தப்படுகிறது என்பதைத் தீர்மானிக்கின்றன.

பெயர்ச்சொல் تِلْقَاء திசையைப் பெயரிடுகிறது; அதாவது, ஒரு சந்திப்பு அமைந்துள்ள திசையை. எனவே இயக்கம் அல்லது ஓர் இடைச்சொல் அந்தத் திசையை நோக்கிய இயக்கத்தையோ அதிலிருந்து தோன்றுதலையோ வெளிப்படுத்தலாம்; இதனால் ‘நோக்கி’, ‘எதிர்நோக்கி’, ‘இணக்கம்’ ஆகியவை அந்தப் பெயர்ச்சொல்லுக்கே உரிய போட்டிப் பொருள்களாக மாறுவதில்லை.

முதன்மை உரை மூலங்கள்