وَٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا۟ بِهِۦ شَيْـًٔا وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَٰنًا وَبِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱلْجَارِ ذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْجَارِ ٱلْجُنُبِ وَٱلصَّاحِبِ بِٱلْجَنۢبِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُكُمْ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا
குர்ஆன் சொற்களஞ்சியம் · வரைவு
الفخر والتفاخر
மேன்மை பெருமைபேசுதல்
ஒருவர் பெற்ற அல்லது வைத்திருப்பவற்றின் அடிப்படையில் உயர்ந்த மதிப்பைக் குறித்த உரிமைக்கோரல்களை வலியுறுத்துதல் அல்லது பரிமாறுதல்.
சொற்பொருள் வரம்பு
வரம்பு: தேர்ந்தெடுத்துத் தொகுக்கப்பட்ட சொற்கூறுத் தொகுதி · இடம்பெறல்கள்: 5
சொல்வேர்கள்: فخر
தலைச்சொற்கள்: فخور · تفاخر
வடிவங்கள்: فَخُورٍ · فَخُورًا · فَخُورٌ · تَفَاخُرٌۢ
இடம்பெறல் எடுத்துக்காட்டுகள் (காட்டப்படும் எண்ணிக்கை: 5; மொத்த எண்ணிக்கை: 5)
குர்ஆன் வரிசையில் காட்டப்படும் வரம்பிற்குட்பட்ட இடம்பெறல் எண்ணிக்கை: 5.
وَلَئِنْ أَذَقْنَٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌ فَخُورٌ
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى ٱلْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ
ٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى ٱلْأَمْوَٰلِ وَٱلْأَوْلَٰدِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ ٱلْكُفَّارَ نَبَاتُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَٰمًا وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنٌ وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلْغُرُورِ
لِّكَيْلَا تَأْسَوْا۟ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا۟ بِمَآ ءَاتَىٰكُمْ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ
இந்தப் பொருள் ஏன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது
முழுமையான 100-உருப்படிப் பக்கத்தில் உள்ள உறையவைக்கப்பட்ட ஆறு நிகழ்வுகளும் ஆய்வு செய்யப்பட்டன. இலக்கு வரிசைகளில் பாதுகாக்கப்பட்ட பதிவுகளோ, சுருக்கப்பட்ட முன்மொழிவுகளோ, தோல்வி வாய்ப்புகளோ, ஒத்திசைக்கப்பட்ட சாட்சி மாற்றுவகைகளோ இல்லை. فَخُور தற்பெருமை பேசும் மனப்பாங்குடைய நபரைச் சித்தரிக்கிறது; வடிவம் VI பரஸ்பரமான நிலைக்காட்சியைச் சித்தரிக்கிறது. 55:14-இல் உள்ள பொருள்சார் فَخَّار துல்லியமான சொற்பொருள் மோதலாகத் தனிமைப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில் அந்த வசனம் மனிதப் படைப்பின் களிமண் பொருளை மட்பாண்டத்துடன் ஒப்பிடுகிறது. பொருள்சார் பதார்த்தம் தற்பெருமை மையப்பொருளை ஏற்க முடியாது.