مَّا ٱلْمَسِيحُ ٱبْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ ٱلرُّسُلُ وَأُمُّهُۥ صِدِّيقَةٌ كَانَا يَأْكُلَانِ ٱلطَّعَامَ ٱنظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ ٱلْـَٔايَٰتِ ثُمَّ ٱنظُرْ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ
குர்ஆன் சொற்களஞ்சியம் · வரைவு
أفك பாதையிலிருந்து திருப்புதல்
விலகிச் செல்
உண்மையான போக்கிலிருந்து திருப்புதல்; அதன் விளைவாகத் தவறுவழி, புனையப்பட்ட பொய் அல்லது உடல்சார் தலைகீழாக்கம் ஏற்படுதல்.
சொற்பொருள் வரம்பு
வரம்பு: தேர்ந்தெடுத்துத் தொகுக்கப்பட்ட சொற்கூறுத் தொகுதி · இடம்பெறல்கள்: 30
சொல்வேர்கள்: أفك
தலைச்சொற்கள்: أفك · إفك · مؤتفكة · أفاك
வடிவங்கள்: يُؤْفَكُ · تُؤْفَكُ · إِفْكٌ · يَأْفِكُ · إِفْكِ · أَفَّاكٍ · مُؤْتَفِكَٰتِ · إِفْكًا · ئِفْكًا · تَأْفِكَ · إِفْكُ · أُفِكَ · مُؤْتَفِكَةَ · مُؤْتَفِكَٰتُ
இடம்பெறல் எடுத்துக்காட்டுகள் (காட்டப்படும் எண்ணிக்கை: 10; மொத்த எண்ணிக்கை: 30)
வரம்பிற்குட்பட்ட இடம்பெறல்களில் குர்ஆன் வரிசைப்படி முதலில் காட்டப்படும் பகுதியின் எண்ணிக்கை: 10; மொத்த எண்ணிக்கை: 30. இடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட சுருக்கமான முன்னோட்டமாகவே இந்தப் பகுதி சேர்க்கப்பட்டுள்ளது; விடுபட்ட பகுதியின் எண்ணிக்கை 20. விடுபட்ட பகுதியைவிட இது வலுவான சான்றாகத் தரவரிசைப்படுத்தப்படவில்லை.
إِنَّ ٱللَّهَ فَالِقُ ٱلْحَبِّ وَٱلنَّوَىٰ يُخْرِجُ ٱلْحَىَّ مِنَ ٱلْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ ٱلْمَيِّتِ مِنَ ٱلْحَىِّ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ
وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ
وَقَالَتِ ٱلْيَهُودُ عُزَيْرٌ ٱبْنُ ٱللَّهِ وَقَالَتِ ٱلنَّصَٰرَى ٱلْمَسِيحُ ٱبْنُ ٱللَّهِ ذَٰلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوَٰهِهِمْ يُضَٰهِـُٔونَ قَوْلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَبْلُ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ
أَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَقَوْمِ إِبْرَٰهِيمَ وَأَصْحَٰبِ مَدْيَنَ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَٰتِ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
قُلْ هَلْ مِن شُرَكَآئِكُم مَّن يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ قُلِ ٱللَّهُ يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ
إِنَّ ٱلَّذِينَ جَآءُو بِٱلْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَّكُم بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُم مَّا ٱكْتَسَبَ مِنَ ٱلْإِثْمِ وَٱلَّذِى تَوَلَّىٰ كِبْرَهُۥ مِنْهُمْ لَهُۥ عَذَابٌ عَظِيمٌ
لَّوْلَآ إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ ٱلْمُؤْمِنُونَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا۟ هَٰذَآ إِفْكٌ مُّبِينٌ
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّآ إِفْكٌ ٱفْتَرَىٰهُ وَأَعَانَهُۥ عَلَيْهِ قَوْمٌ ءَاخَرُونَ فَقَدْ جَآءُو ظُلْمًا وَزُورًا
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ
இந்தப் பொருள் ஏன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது
30 நிகழ்வுகளும் குர்ஆனுக்குள்ளாக ஆய்வு செய்யப்பட்டன. கூறப்பட்ட அடையாளங்கள் இருந்தபோதும் மக்கள் திருப்பிவிடப்படுவதைச் செயப்பாட்டு வினைகள் விவரிக்கின்றன; 46:22-இலுள்ள செயப்படுபொருள் ஏற்கும் வினை வெளிப்படையான «இருந்து» நிரப்பியைக் கொள்கிறது; பொய்மைப் பெயர்ச்சொற்களும் இட்டுக்கட்டுபவர் வடிவங்களும் உண்மையிலிருந்து விலகுதலைக் குறியீடாக்குகின்றன; VIII வடிவ வினையெச்சங்கள் பௌதிகமாகத் தலைகீழாக்கப்பட்ட குடியிருப்புகளைக் குறிக்கின்றன. இம்மொழியாக்கங்கள் ஒரே பாதையிலிருந்து திரும்பும் மையத்தைப் பாதுகாக்கின்றன.