أَفَأَمِنَ ٱلَّذِينَ مَكَرُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن يَخْسِفَ ٱللَّهُ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ ٱلْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ
Kur'an sözlüğü · taslak
خَسَفَ بِهِ ٱلْأَرْض
neden olmak bu yer-e batırmak
Fiil, zeminin çökerek insanları veya onlarla taşınan malı altına almasını sağlamak anlamındadır.
Sözcüksel kapsam
Kapsam: özenle seçilmiş parça kümesi · Kullanımlar: 7
Kökler: خسف
Lemmalar: خسف
Biçimler: يَخْسِفَ · خَسَفْ · خَسَفَ · نَخْسِفْ
Kullanım örnekleri (gösterilen: 7; toplam: 7)
Kur'an sırasına göre gösterilen kapsam içi kullanım sayısı: 7.
أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ ٱلْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا۟ لَكُمْ وَكِيلًا
فَخَسَفْنَا بِهِۦ وَبِدَارِهِ ٱلْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُۥ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُنتَصِرِينَ
وَأَصْبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوْا۟ مَكَانَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ لَوْلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا وَيْكَأَنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَٰفِرُونَ
فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنۢبِهِۦ فَمِنْهُم مَّنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا وَمِنْهُم مَّنْ أَخَذَتْهُ ٱلصَّيْحَةُ وَمِنْهُم مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ ٱلْأَرْضَ وَمِنْهُم مَّنْ أَغْرَقْنَا وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
أَفَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَىٰ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِن نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ
ءَأَمِنتُم مَّن فِى ٱلسَّمَآءِ أَن يَخْسِفَ بِكُمُ ٱلْأَرْضَ فَإِذَا هِىَ تَمُورُ
Bu anlam neden seçildi?
Ailenin sekiz geçişinin tümü sınırlandırılmış tek bir sayfada incelendi; her geçiş dondurulmuş hedeftir ve korumalı kayıt ya da sıkıştırılmış aday yoktur. Yedi I. Kalıp fiil, Allah'ın yeri insanlarla, meskenlerle veya karaya ait bir tarafla birlikte batırmasını betimler; zaman, şahıs, kip, koşul gücü, katılımcı bildiren بِ öbekleri ve yer nesnesi yerel olarak birleşir. 75:8'de ay geçişsiz öznedir ve son altüst oluş sırasında olağan görünür durumunu yitirir. Yerin yutması ile ay tutulması, yüzeyden veya görünürlükten batmanın bağlamsal görünümleridir; tam bir Kur'an içi çelişki değildir. Hizalanmış okuyuş verisi veya çözülmemiş mesele kalmamıştır.