خَلِيفَة

halife

7:150

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَٰنَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِى مِنۢ بَعْدِىٓ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَأَلْقَى ٱلْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيْهِ قَالَ ٱبْنَ أُمَّ إِنَّ ٱلْقَوْمَ ٱسْتَضْعَفُونِى وَكَادُوا۟ يَقْتُلُونَنِى فَلَا تُشْمِتْ بِىَ ٱلْأَعْدَآءَ وَلَا تَجْعَلْنِى مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ

Alternatif: Benden sonra bana ne kötü halifelik ettiniz.

Araştırma aktarımı: Benden sonra ardımdan ne kötü geldiniz/yerime geçtiniz.

خَلَفْتُمُونِي fiili Musa’yı nesne alır ve hemen ardından açıkça مِن بَعْدِي, “benden sonra” ifadesi gelir. Dolayısıyla ailenin işleyişini, zaman dizisinde birinin ardından gelmek ya da onun yerine geçmek olarak açığa çıkarır. Halife karşılığı, devredilmiş bir makam uydurmadan bu fiile bileşimsel olarak genişletilemez. 7:142’de Musa’nın ayrı emri ٱخْلُفْنِي فِي قَوْمِي, Harun’un görevlendirilmesini bağlamsal olarak sağlar; 24:55 de sonraki insanları kendilerinden öncekilerle karşılaştırarak ardıllığı doğrular.