Kur'an sözlüğü · taslak

سَبَإ

Sebe

Adlandırılmış bir yer ve orada yaşayan topluluk olarak Sebe.

Sözcüksel kapsam

Kapsam: özenle seçilmiş parça kümesi · Kullanımlar: 2

Kökler: سبأ

Lemmalar: سبإ

Biçimler: سَبَإٍۭ · سَبَإٍ

Kullanım örnekleri (gösterilen: 2; toplam: 2)

Kur'an sırasına göre gösterilen kapsam içi kullanım sayısı: 2.

27:22

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإٍۭ بِنَبَإٍ يَقِينٍ

34:15

لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِى مَسْكَنِهِمْ ءَايَةٌ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ كُلُوا۟ مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لَهُۥ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ

Bu anlam neden seçildi?

Kur'an içi inceleme, سَبَإ özel adının iki geçişini de kapsadı. 27:22'de hüthüt, Sebe'den kesin bir haberle geldiğini bildirir; ardından halkını yöneten bir kadının anlatısı gelir. 34:15'te ise Sebe'nin yerleşiminde bir işaret, iki bahçe ve güzel bir ülke vardır; ardından nankörlüklerinin anlatısı gelir. Köken yeri ve topluluğun yerleşimi yapıları, adlandırılmış tek bir ülke-topluluk göndergesinde birleşir. Özdeş ilgi durumu biçimi tek bir karşılığı destekler. Hizalanmış okuyuş alanı ayrı bir kural gerektiren hiçbir varyant sunmaz; korunan hiçbir anlam düzenlenmemiş ve tam bir sözcüksel çakışma bulunmamıştır.