وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ ٱلْعَٰلَمِينَ
Talasalitaan ng Quran · burador
سَبَقَ
mauna
Inilalagay ng aktibong Anyo I ang isang paksa nang mas maaga o mas malayo sa unahan kaysa sa ibang pangyayari, entidad, pahayag, o hangganan.
Leksikal na saklaw
Saklaw: maingat na piniling hanay ng mga segmento · Mga paglitaw: 20
Mga ugat: سبق
Mga lema: سبق
Mga anyo: سَبَقَتْ · سَبَقَ · سَبَقُ · تَسْبِقُ · يَسْبِقُ
Mga halimbawa ng paglitaw (10 sa 20)
Mga paglitaw sa saklaw na ipinapakita: ang unang 10 mula sa 20 ayon sa pagkakasunod sa Quran. Isinama ang mga ito bilang isang maikling paunang tanaw batay sa posisyon at hindi niraranggo bilang mas matibay na ebidensiya kaysa sa 10 paglitaw na hindi ipinakita.
وَلَا يَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ سَبَقُوٓا۟ إِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُونَ
لَّوْلَا كِتَٰبٌ مِّنَ ٱللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَآ أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ
وَمَا كَانَ ٱلنَّاسُ إِلَّآ أُمَّةً وَٰحِدَةً فَٱخْتَلَفُوا۟ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمْرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلْنَا ٱحْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ ٱلْقَوْلُ وَمَنْ ءَامَنَ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٌ
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ
مَّا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَـْٔخِرُونَ
كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ مَا قَدْ سَبَقَ وَقَدْ ءَاتَيْنَٰكَ مِن لَّدُنَّا ذِكْرًا
وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُّسَمًّى
لَا يَسْبِقُونَهُۥ بِٱلْقَوْلِ وَهُم بِأَمْرِهِۦ يَعْمَلُونَ
Bakit pinili ang kahulugang ito
Sinuri ang lahat ng 37 paglitaw ng angkan sa isang pahina, nang walang protektadong segmento o pinagsiksik na kandidato. Itinatatag ng Quran 15:5 at 23:43 ang pamanahong pagkauna laban sa itinakdang taning; ng 12:25 ang dalawang kalahok na nag-uunahang makarating sa pinto; ipinagkakaila ng 21:27 ang pagsasalita nang nauuna sa Diyos; at ipinagkakaila ng 36:40 ang pag-una ng gabi sa araw. Sinasaklaw ng iisang ubod ng mas maagang posisyon ang naunang mga salita, bayan, gawa, galaw, pagtakas, at nakaayos na mga siklo. Eksaktong hinati ang tudlaan ayon sa may-hangganan, gantihan, pandiwari, balintiyak, at morpolohiya ng pangyayari, nang walang kontekstong sensitibo sa saksi o di-malutas na hamon.